DOUBLE D DOMINIQUE

26/12 Tussen2feestenloop Knokke

2011-12-31T16:33:00.000+01:00

Na een relatief kalme 2 weken daags zelf beslist mijn kans te wagen in Knokke.

Start van de 10K werd gegeven in het centrum van Westkapelle. Wedstrijd bestond uit een aanloopstrook van ongeveer 1K en 3 plaatselijke rondes van 3K met aankomst aan het sportcentrum. In die 3 plaatselijke rondes kon je gaan voor een tussensprint. De snelste sprinter viel ook in de prijzen. Bekendste namen aan de start waren Thomas Beirnaert (Beernem) en Bart Bleyaert (Knesselaere).

In de start gingen die twee er als een speer vandoor. Ik heb heel wijselijk niet gevolgd en gewoon mijn tempo gelopen. Na ongeveer 2K heb ik ze bijgebeend. Na 3K was er de eerste tussenspurt. Bleyaert en Beirnaert gingen vol voor de spurt. Ik heb gepast en dat was achteraf gezien de beste beslissing. Na 500 meter had ik ze alweer bijgebeend. Omdat het tempo verzwakte heb ik na 4K de kop genomen en merkte ik dat ze niet volgden. Ze hadden duidelijk hun beste pijlen verschoten in die eerste tussenspurt. Ik ben mijn voorsprong blijven uitbouwen. Achteraf heeft Bleyaert toegegeven dat hij een klop van de hamer heeft gekregen na die eerste sprint. De slimste heeft gewonnen hé ;-)

10/12 Eindejaarsloop Bredene

2011-12-31T16:18:00.001+01:00

Officiële start voor Bredene Sport Running Team

Starten,

lopen .......

..... en nog eens winnen

19/11 Route 62 Gistel

2011-11-23T10:20:00.001+01:00

's Morgens voor het werk 400Km in de kou op een moto gezeten en dan een 12K lopen. Geen goede combinatie :-/

Met de kou nog steeds in mijn lijf en een stel benen met 1000kg prut heb ik afgezien van de eerste tot de laatste meter. Vanaf kilometer 7 geraakte ik gewoon niet meer vooruit. Lang geleden dat ik nog eens zo heb afgezien.

Met veel moeite nog op een tweede plaats geëindigd in een zeer teleurstellende 00:42:27.

11/11 1/2 marathon Deinze-Bellem

2011-11-12T19:55:00.004+01:00

De weergoden zijn ons beter gezind dan vorig jaar. 14K zijwind rechts, 5K zijwind links en de laatste 2K tegenwind. Aan de start enkele kleppers. Zonder rekening te houden met mogelijke outsiders zit een top 5 er in. Francis Van Steenbrugge en Nico Serroen gaan er bij de start als een speer vandoor. Ik kan aanpikken met Bart Bleyaert met Nico Algoet in mijn zog. Na 3K moet ik Bart laten gaan anders blaas ik mij op. Nico hangt dan al aan "de rekker". Na 4K moet Nico lossen. Uiteindelijk zal hij opgeven. Ik kan een tempo van 03:30/km aanhouden. Op 12K zie ik iemand naderen. Op de splitsing van 14K is hij zo dicht genaderd dat ik een tandje moet bijsteken. Ik kan mijn voorsprong weer vergroten en hou stand tot op de meet. 21,150 echte Km in 01:13:44, goed voor een 4de plaats.

Drie 1/2 marathon de voorbije 2 maand, 3 x onder de 01hr14.

29/10 Halloweenrun De Haan

2011-11-12T19:37:00.004+01:00

Men zou denken "het is de derde keer dat men deze loop organiseert, men leert uit de fouten van voorgaande jaren". Niks is minder waar. Zonder in detail te treden, de prijsuitreiking was weer een klucht van de bovenste plank. Ik dacht dat erger dan vorig niet bestond, helaas ....

De wedstrijd zelf ging goed. 12K solo afgehaspeld aan een constant tempo zonder problemen.

15/10 Massajogging meubelen De Olifant

2011-11-12T19:32:00.002+01:00

Een slechte dag, veel draaien en keren, niet mijn ding.

09/10 1/2 marathon Oostende

2011-10-10T21:12:00.002+02:00

Niet veel bekende gezichten aan de start, behalve Lorenzo Coopman. Wedstrijd na wedstrijd zie ik hem groeien. Gezien mijn beperkte ervaring in de 1/2 marathon zou hij wel eens mijn voornaamste concurrent kunnen zijn. Bij dergelijke afstanden heb ik vooral schrik van de "klop van de hamer". Sinds een maand of 3 probeer ik één keer per week een snelle duurloop te doen van 20K, gewoon om de afstand wat gewoon te worden.

De start is tamelijk snel, de eerste 4K lopen we samen met de deelnemers van de 8K. Na 2K laat ik Lorenzo al gaan, als ik meega blaas ik mezelf op. Ik blijf hangen op 15meter. Iedere keer ik dichter kom, versnelt hij een beetje. Op 10K vind ik aansluiting. We lopen 2K samen maar dan moet ik hem terug laten gaan. Zelfde scenario tot 17K, dan vind ik terug aansluiting. Iedere keer ik probeer te versnellen, pareert hij. Zo gaat het tot net voor de finish. Een verloren strijd want ik ken Lorenzo zijn eindspurt. de laatste 200 meter haalt hij alles uit de kast, ik probeer nog maar ik kan niet volgen. Hij smeert mij 6 seconden aan mijn broek.

Deze keer een zuivere 21,1K in 01:13:25 (mijn vorige 1/2 marathon was te kort - gemiddeld heb ik nu 3"/km sneller gelopen). Best aanvaardbaar.

Met de manier waarop, is dit één van de mooiste wedstrijden die ik gelopen heb. 21,1K man tegen man - de sterkste heeft gewonnen.

02/10 Hermesloop

2011-10-08T12:05:00.002+02:00

Met een ferme keelpijn aan de start. Ik heb mijn beste pijlen voor dit jaar duidelijk verschoten.

25/09 Berenloop 10K

2011-10-08T08:52:00.004+02:00

Mag ik de organisatie er op attent maken dat ik als 10de over de streep ben gekomen en zeker niet samen met de nummer 11 in eenzelfde tijd. Het zal waarschijnlijk mooier ogen. Als enige in de top 10 zonder prijs naar huis gegaan omdat ik "slechts" 6de H MAS I was terwijl de volgende 2 H SEN na mij wel in de prijzen zijn gevallen.

Btw: volgens de GARMIN 10K in 00:33:49.

17/09 Dwars door St.-Kruis - 15K

2011-09-18T17:15:00.003+02:00

De benen voelen nog niet super na de 1/2 marathon van afgelopen woensdag. Precies een goede bezetting, tamelijk wat volk die mij eerder dit jaar al heeft geklopt. 3 rondes van 5K.

De start is gemoedelijk, geen gekkenwerk. Na de eerste ronde zijn de eerste 3 er al vandoor. Ik zit in een groepje van 3 daarachter met Thomas Beirnaert en Didier Verstraete. Op het einde van de eerste ronde moet ik eventjes lossen maar ik kom terug. 2de ronde laat ik mij op sleeptouw nemen. Bij het ingaan van de derde ronde krijgt Verstraete het moeilijk en moet lossen. Op 3K van het einde sluit hij terug aan omdat het tempo zakt. Als ik een podiumplaats wil moet ik iets proberen en op 2K van het eind versnel ik. Verstraete was ondertussen alweer gelost en nu moet ook Beirnaert passen. 4de plaats in 00:51:14 en supercontent dat ik Didier Verstraete eens heb kunnen verslaan.

Na al een gans jaar als veteraan te hebben gelopen, ben ik ineens weer senior. Hier geldt het geboortejaar waarin je 40 wordt niet maar wel de geboortedatum.

14/09 Nationaal militair kampioenschap 1/2 marathon

2011-09-18T13:52:00.004+02:00

Afgaand op de resultaten van vorig jaar met ambities BK 1/2 marathon bij de militairen gelopen. Hoopte op een 3de plaats bij de Vet, heb een 2de plaats in de wacht gesleept, 6de algemeen.

10/09 Sint-Henricusloop Torhout - 10,5K

2011-09-18T13:42:00.002+02:00

Snikheet! Veel opgaves. Van begin tot einde aan de kop gelopen, was meer een wedstrijd tegen mezelf. Laatste ronde van 3 zelfs niet meer doorgelopen. 00:36:10.

07/09 Rond de Nieuwe Koerswijk Oostende - 9,125K

2011-09-18T13:30:00.004+02:00

Eén keer heb ik Nicolas Verschoore kunnen kloppen op de weg, 2 keer heeft hij mij op mijn doos gegeven in het zand.

Heb mij niet laten verrassen door de snelle start, na 2K zit ik bij Nicolas en neem ik over, na 5K gaan we over de nummers 4 en 5. In de laatste ronde van 3 voel ik dat Nicolas aan de elastiek begint te hangen. De laatste Km waag ik mijn kans, versnel en loop hem er af. Lang geleden dat ik nog eens zo snel gelopen heb. Het resultaat van mijn bijkomende duurtrainingen in het zwembad die ik sinds een week of 6 terug heb hervat of de snelheidstrainingen sinds 3 weken???

26/08 Strandloop Oostende

2011-09-18T13:26:00.004+02:00

Nog nooit heb ik het strand van Oostende er zo zwaar weten bijliggen. Voor het eindklassement van het SOK loopcriterium hoeft deze in feite niet meer, de buit is al sinds de strandloop in Heist binnen. Die week weinig geslapen, vermoeid aan de start, was te merken aan het resultaat.

21/08 Sirenejogging Middelkerke - 10EM

2011-09-18T13:20:00.003+02:00

Nieuw parkoers met 2 keer een pittig stuk in de duinen. Een snelle eerste 10K, daarna nog 4K "gerekkerd" aan Didier Verstraete om de laatste 2K te sterven. vergeleken met de tijden van vorig jaar was het voor iedereen lastig.

12/08 Strandloop Heist

2011-08-13T11:41:00.004+02:00

Gestreden en verloren. 3K kunnen aanpikken met Maene en Verstraete, dan heb ik ze moeten laten gaan. 4de plaats.

Wel 43" sneller als vorig jaar in dezelfde omstandigheden. Ik ben er dus niet op verslechterd, de rest is gewoon beter.

Op 2 wedstrijden van het einde is het SOK loopcriterium al binnen.

10/08 Beach run De Panne

2011-08-12T17:27:00.002+02:00

Een heel strakke wind en een bezetting om "u" tegen te zeggen. Eerste kilometer is wind in de rug. Het lukt me (weer) niet om bij het groepje voor mij te geraken. Bij het eerste keerpunt is het opboksen tegen de wind. Ik loop naar Steven Broucke voor mij in de hoop dat hij mij uit de wind kan zetten. Het gaat niet rap genoeg. We laten ons uitzakken naar het achtervolgend groepje met een 7-tal atleten waar het nodige kopwerk voor ons wordt verzorgd. Ik kom tamelijk fris aan het volgende keerpunt waar ik er vlot vandoor ga. Met mijn lange benen en wind in de rug loop ik iedereen er zo af. De laatste 500 meter is in het losse zand. Ik kan mijn voorsprong behouden en eindig op een 8ste plaats in 00:28:40 (2de Vet is een schamele troost).

05/08 Zomerloop Bredene

2011-08-11T00:54:00.004+02:00

Nummer 7 in het SOK loopcriterium. Heb een ganse week de gevolgen gedragen van de 10 mijl de week ervoor. Last van de luchtwegen, traag herstel en de knie die weer begint op te spelen.

Bredene is goed voor 9K door polders en duinen, allemaal verhard. Matige opkomst.

Starten met lome benen. Ik kan 4K in het spoor blijven van Bart Bleyaert maar moet hem laten gaan in de duinen. De rest haspel ik alleen af in een matige tijd van 00:30:58 (9,1K). 2de plaats, 1ste Vet.

29/07 10EM Wenduine

2011-07-31T21:42:00.003+02:00

Aan het deelnemersveld te zien wist ik dat ik een podiumplaats op mijn buik kon schrijven, benen waren ook nog niet helemaal top na de strandloop van Koksijde.

De start was snel. Al van in het begin waren we er met 6 vandoor. Ben een tijdje bij Lorenzo Coopman kunnen blijven maar heb hem wijselijk laten gaan na 4K, ik wist wat er nog komen zou. Na 7K op het strand had ik het op de Kustbaan moeilijk om mijn tempo te vinden. Eens in het bos van De Haan heb ik mijn tweede adem gevonden, ineens had ik Lorenzo terug in het vizier en warempel, ik kon het gat verkleinen. Helaas, de laatste anderhalve kilometer waren verhard en tegenwind en dat is nu eenmaal niet mijn sterkste punt. Een 6de plaats op 11" van Lorenzo maar wel 5' sneller dan vorig jaar waar ik mij serieus had mispakt aan het parcours.

27/07 Beach run Koksijde

2011-07-28T19:55:00.002+02:00

Wat een bezetting! Dit wordt duidelijk knokken voor een plaats in de top 15.

De start, een aanloopstrook op straat van 1K, is supersnel, gekkenwerk en moet moeite doen om mij in de eerste 20 te nestelen. Op het strand loop ik in het kielzog van een oude bekende (de duatleet van de beach run in Blankenberge) om uit de wind te blijven. Het gaat mij te traag en laat hem na 4K achter. De rest haspel ik alleen af. Ik kan geen aansluiting vinden aan de groep die op 100 meter voor mij loopt. Vorig jaar nog 4de, dit jaar 12de. 11K in 00:39:14, 40" trager dan in 2010.

21/07 Beach run Zeebrugge

2011-07-22T21:29:00.004+02:00

Voor het betere ploeg - en duwwerk moet je in Zeebrugge zijn. 10K op het strand bij hoogwater en een strakke wind, 2 x 2,5K heen en terug. Gezien het deelnemersveld schat ik mijn kansen in op een 4de of 5de plaats doch niemand vormt enige bedreiging voor het SOK loopcriterium. Ik besluit het tactisch aan te pakken, bij iemand te blijven om mij uit te wind te zetten en niet te lopen tegen tijd wat trouwens geen zin heeft met die wind. Van in de start gaat een atleet uit het Antwerpse er vandoor. Ik kies het zog van Bart Maene die momenteel beter zit dan ik. Tegenwind doet hij al het werk. Van achtervolgers geen spoor. Ik denk dat we een gat hadden van 400m. Na 5K komen we terug bij de koploper die er onmiddellijk weer vandoor gaat. Na 8K komen we weer met z'n drieën samen, lopen een kilometer samen allen de kat uit de boom kijkend en dan gaat onze Antwerpenaar ervandoor om als eerste aan te komen. Ik verlies de sprint tegen Bart Maene. 10,1K in 00:37:45.

16/07 Beach run Blankenberge

2011-07-16T19:33:00.007+02:00

Een loodzware 8K met de strandloop van gisteren nog in de benen. Regen, wind, veel zand en een stel stijve benen. Van in het begin ben ik op achtervolgen aangewezen. 2 man (Pedro Dujardin en een voor mij onbekende duatleet) gaan er onmiddellijk vandoor. Op 4K heeft de duatleet duidelijk zijn beste pijlen verschoten en ik ga erop en erover. Ik geraak niet meer tot bij de koploper en strand op een tweede plaats in 00:30:23

15/07 Beach run Knokke

2011-07-16T10:55:00.006+02:00

Goed vertrokken, eerste 2,5K tegenwind heb ik mij kunnen wegsteken in een groepje. Volgende 5K wind in de rug. Na 4K slaan de 2 koplopers een gat dat ik niet meer kan dichtlopen. De laatste 2,5K zijn tegenwind en val ik volledig stil. Geëindigd op een 3de plaats in 00:36:42. Achteraf teleurgesteld in mijn tijd (hoewel, slechts 5" trager als vorig jaar). Omstandigheden zijn wel totaal niet te vergelijken met een stratenloop.

13/07 Beach run Nieuwpoort

2011-07-14T10:28:00.002+02:00

Een zeer winderige 10K op het strand van Nieuwpoort. Al bij al viel het nog mee, zowel op de heen als op de terugweg kwam de wind pal uit zee.

3de plaats in 00:35:12. Ik mis snelheid/wedstrijdritme.

01/07 Konterdamloop Oostende

2011-07-14T09:56:00.005+02:00

Eerste wedstrijd sinds 6 maand. Best tevreden om de laatste 5 maand slechts een beperkt aantal Km getraind te hebben.

26/03 - Hoe zou het nog zijn met ......

2011-03-26T18:03:00.007+01:00

....... mij. 6 weken hier. Minder kilometers maar wel sneller. Gemiddeld loop ik hier 60 à 70km, 4 à 5 keer/week, gem 04:10 - 04:00/km. 95% onverhard, vol putten en stenen en vooral heel veel stof. Toertjes in het kamp van 2,5k, gelijk ne vis in een bokaal. Als ik deze trend kan verder zetten, zal ik niet te veel verliezen van mijn conditie. Ondertussen hou ik de concurrentie nauwlettend in de gaten ;-)

08/01 Nieuwjaarscorrida Lombardsijde

2011-01-23T10:52:00.002+01:00

Dit was er nog één om af te leren, zonder verwachtingen en zonder enige voorbereiding. Gezien de resultaten van de rest heb ik het nog zo slecht niet gedaan.

't Was één van de zwaarste wedstrijden die ik ooit gelopen heb. Op het strand hadden we 6Bft pal op kop en was het hoog water met als resultaat dat we in het mulle zand moesten lopen. 2,5K aan 05:00/km is om het schaamrood op de wangen te krijgen. Ik heb nooit geen aansluiting kunnen vinden met de kopgroep met als resultaat dat ik er op het moeilijkste stuk helemaal alleen voor stond. 10,5K in 00:40:25 (let aub niet op de tijden, was echt geen parcours om snel te lopen).

Nu is het helemaal gedaan. Ondertussen heb ik er alweer een week oefening opzitten waar ik ocharme één keer 12K heb kunnen lopen, vorige week had ik een tamelijk normale week. Deze avond (23/01) vertrek ik voor 2 weken ergens in het voormalige Oost-Duitsland waar er allesbehalve gelopen zal worden. Daarna nog een week thuis om dan voor 4 maand naar (hopelijk) zonniger oorden te vertrekken. Wat daar de mogelijkheden zullen zijn om te trainen valt nog te bezien.

26/12 Kerstcorrida Tielt

2010-12-27T22:16:00.007+01:00

't Was ondertussen alweer 6 weken geleden dat ik nog eens in actie gekomen was. De laatste weken waren nogal hectisch, druk en met heel weinig slaap met als gevolg dat het lopen op een heel laag pitje "liep" wegens geen tijd en gebrek aan goesting. Ipv 80 à 90K/week te lopen waren het er de afgelopen weken 50 à 60.

In feite was ik niet van plan dit jaar nog in actie komen maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Daags zelf nog beslist ergens te gaan lopen. Keuze genoeg (Knokke - wedstrijd was al bezig, Sint-Eloois-Winkel, Tielt - de meest attractieve). Op naar Tielt dus zonder enige verwachtingen (afgelopen 2 dagen een beetje te hard van stapel gegaan en een beetje stijf). Naar jaarlijkse gewoonte is het kruim van de Vlaamse stratenlopers aanwezig (mijn voeten zeg, wat een bezetting). Het parcours was wegens het weer van afgelopen dagen lichtjes gewijzigd (9,2K ipv 10K - 1 aanloopronde en 3 grote rondes). Wat ze er niet bijgezegd hadden is dat de start ook elders was. Met een handjevol atleten stonden we te "draaien" aan de initiële start totdat 10' voor aanvang iemand ons kwam zeggen dat de start elders was. Een verandering van de laatste minuut met als gevolg dat ik ergens op de 5de rij stond. Ik dus mijn start volledig gemist waardoor ik de ganse wedstrijd op achtervolgen was aangewezen (sommige concurrenten pas in de voorlaatste ronde ingehaald) . Ach, ik mag niet klagen, 8,75K in 00:29:34, goed voor een 22ste plaats (5de master - goed voor 25€ :-)) ). Had ik vooraan gestaan, had er zeker een top 20 ingezeten, ik heb nogal wat tijd verloren de eerste 500m in het gefriemel van de meute.

Vijgen na Pasen - Route 62 - Gistel

2010-12-20T21:30:00.005+01:00

Zonder woorden

Ondertussen geen wedstrijden meer gedaan. Het lopen in het algemeen draait op een (zeer) laag pitje. Ik moet hemel en aarde verzetten om 5 keer in de week te kunnen trainen en dan nog op de meest onmogelijke uren van de dag. Momenteel kamp ik met een chronisch slaaptekort - werkdagen van 16hr zijn de laatste 6 weken geen uitzondering - en dan is de motivatie ver te zoeken.

Vorige week sinds 6 weken nog eens 80K bijeen gelopen. Zwemmen komt er al helemaal niet meer van. Tijdens de week gewoon geen tijd (ben momenteel weekendp**per), in het weekend moet ik slaap inhalen. Of ik nog in actie ga schieten tijdens het kerstverlof valt nog te bezien. Met de vooruitzichten en de plannen die ik heb zal het waarschijnlijk pas voor volgende zomer zijn.

11/11 HM Deinze - Bellem

2010-11-15T09:19:00.003+01:00

Een halve marathon, niet echt mijn ding. Het was exact 2 jaar geleden dat ik nog eens dergelijke afstand had gelopen in wedstrijdverband. Ik heb mij niet specifiek voorbereid voor deze wedstrijd, enkel de 2 weken ervoor een aantal keer een "langere" duurloop gedaan.

In Deinze-Bellem is het altijd erop of eronder. Je hebt ofwel wind tegen langs het kanaal of je hebt wind mee. 't Was dit jaar "erop", 't is te zeggen de eerste 14K waren wind mee maar uit ervaring weet ik dat de laatste 7K dik kunnen tegenvallen.

De regen valt met bakken naar beneden en het is de volle 4°C. Er staat een stevige wind die tijdens de wedstrijd aanwakkert tot storm. Al van in het begin ligt de top 5 vast, nog niet in de juiste volgorde weliswaar. De eerste 6K haspel ik af samen met Pascal Debersaques, dan moet ik hem laten gaan. Een paar weken geleden was ik hem nog dik voor hem in dwars door Geluwe. De eerste 10K loop ik onder de 34'. Had dit een 10K-wedstrijd geweest had er zeker een PR ingezeten maar ik wist wat er nog komen zou dus heb ik mij bewust gespaard. Ik loop op dat moment 5de met op 15" voor mij Pascal en Steven Dobbelaere die er vorig jaar onder de 01:10:00 liep. Vanaf kilometer 14 begint het labeur. Stormwind en regen recht op kop. Het tempo zakt van 03:25/km naar 03:45 - 04:00/km. Pascal is er definitief vandoor maar ik nader Steven Dobbelaere. Op 17K ga ik erop en erover.

Het hoogtepunt van de storm wordt bereikt tussen 18 en 20K. Gewoon niet te doen, volledig verkrampt van de kou beuken tegen regen en wind. Ik moet moeite doen om aan 04:30/km te geraken en laat mij nu niet echt een specialist zijn in het tegen de wind in lopen. Zo verlies je natuurlijk kostbare tijd. De laatste kilometer is nog redelijk wind mee en probeer er nog alles uit te persen maar zonder resultaat. Met mijn verkrampte bovenbenen geraak ik bijna geen stap meer vooruit. Ik eindig in een tijd van 01:15:42 (Gem 03:36/km) op een 4de plaats.

Tot aan 14K lag ik perfect op schema om 01:13:00 te lopen. Weersomstandigheden hebben er helaas anders over beslist. Ik heb verdomme de laatste 7K 3' verloren.

30/10 Halloweenrun De Haan

2010-11-14T21:33:00.002+01:00

Een beetje vijgen na Pasen. Op 30/10 de Halloweenrun in De Haan gelopen. 12K in goeie omstandigheden maar toegegeven, het vet is van de soep, de snee is eraf. Al van in de start voelde ik dat het niks ging worden. Al van in het begin moet ik Lorenzo Coopman laten gaan die mij er vlotjes afloopt. 11,85K in 00:41:16. Gemiddeld 03:29/km - 3de plaats.

Excuses?

Laatste weken geen snelheids - intervaltrainingen meer wegens geen goesting.
Trainen: ja , duurlopen maar de laatste tijd tegen mijn goesting.
Sinds half oktober heb ik een enorm druk programma op het werk (ja, er zijn ook mensen die moeten werken in het leger) met lange dagen en weinig slaap en dat kruipt in de kleren.

16/10 De Olifant - Oostende

2010-10-17T21:41:00.004+02:00

Laatste wedstrijd van het OLC. Hoewel ik 9 wedstrijden gelopen heb (en telkens op het podium in mijn categorie) maak ik geen schijn van kans om in de prijzen te vallen. Reglement moet dringend herzien worden, is geen kwestie meer van te presteren maar van aanwezig zijn op zoveel mogelijk wedstrijden. Maar dit is een ander verhaal ......

Niet zo heel fris aan de start gekomen. Vorige donderdag, naar jaarlijkse gewoonte op het werk, een dagmars van 30K moeten stappen. Vraag mij niet wat het nut ervan is, ik weet het niet. Omdat ik zoiets nooit zie zitten (ik haat stappen zonder enig doel) heb ik ze maar gelopen. 't Is te zeggen, de eerste 18K heb ik gelopen (aan 4:50/km - met bottines en een klein ruszakske met een beetje gewicht) en dan ben ik op stappen overgegaan. Na 2K was ik het alweer zo moe dat ik maar weer beginnen lopen ben. Alez, om een lang verhaal kort te maken, ik heb 23 van de 30K gelopen. Omdat ik ruim op tijd binnen was, heb ik mij maar aangeboden bij de dokter om een spuitje te halen die al een tijdje op mij lag te wachten. Zo eentje waar ge 3 dagen zeer van in uwen arm hebt en bleek achteraf, volgens de bijsluiter, één waar ge ziek kunt van zijn. Op zaterdagmorgen deden al mijn gewrichten zeer en liep ik te rillen van de kou.

Met een stel stijve spieren toch van start gegaan. Heb nooit mijn tempo gevonden. Stieperaere ging er al van in het begin als een speer vandoor, ik kreeg algauw het gezelschap van Moerman en Vermander. Met al dat draaien en keren voelde ik dat dit niet mijn dagje zou worden. Na 4K moest ik mijn medevluchters laten gaan en was ik op achtervolgen aangewezen. Geëindigd in 00:35:53 op 10,3K - 4de plaats. Net 03:30/km. Achteraf str*ntziek naar huis gegaan.

09/10 Dwars door Geluwe

2010-10-15T14:48:00.006+02:00

Is nu al de derde keer dat ik meeloop in dwars door Geluwe en iedere keer is het er keigoed weer. Het is niet bij de deur maar het is gewoon een leuke en heel goed georganiseerde wedstrijd. Afgaande op de uitslag van vorig jaar wou ik wel eens voor een podiumplaats gaan. Alleen had ik geen rekening gehouden met Frederik Colpaert, Didier Verstraete, Mario Vanacker en Guy De Blander, allemaal sterke lopers die me dit jaar wel al eens op mijn doos gegeven hebben.

De start was weer net iets te snel voor mij en alle bovenvermelde waren er al van in het begin vandoor. Het zag er naar uit dat ik aangewezen zou zijn op 14,5K achtervolgen. Colpaert gaat er al vroeg alleen vandoor en laat de rest achter. Tijdens de tweede ronde zie ik De Blander ook gaan en nader ik op het duo Verstraete-Vanacker. Verstraete heeft blijkbaar een slechte dag want ik ga er vlot over. Op het einde van de tweede ronde kom ik bij Vanacker die probeert te volgen maar die moet er ook af. Op naar De Blander. Ik krijg hem terug in het vizier maar geraak er niet meer bij. Een klein bazeke maar hij kan verdomd rap lopen. In Beernem was hij ook al voor mij. Aangekomen als 3de in 00:49:12 (14,5K), 2" sneller dan 2 jaar geleden.

02/10 Hermesloop - Oostende

2010-10-05T21:50:00.003+02:00

Weer één om te onthouden. Gestreden, pech gehad en verloren, is de Hermesloop 2010 in een notendop. Dat ik de eerste niet ging zijn was al gauw duidelijk met Tom Vanslambrouck aan de start. Verder zijn er nog Lorenzo Coopman en Chris Blomme die mij het vuur aan de schenen kunnen leggen. De opwarming gebeurt vlotjes. Lorenzo laat blijken dat hij er volledig voor gaat. Van bij de start slaan alle bovenvermelde al een kloof op al de rest. Vanslambrouck gaat er al vlug alleen vandoor, eventjes lopen ikzelf, Blomme en Lorenzo C samen maar ik moet ze na een kilometer al laten gaan. Blijkbaar heeft Lorenzo niet zo'n goeie dag want na 2K been ik hem al terug bij en ga erop en erover. Na 4K kan ik weer bij Blomme aansluiten. Ondertussen valt de regen met bakken uit de hemel. Ik doe er alles aan om Blomme eraf te krijgen. Alleen vlot het niet zo goed zoals ik verwacht had, ik kan verdomme met moeite een tempo van 03:30 aanhouden. Uiteindelijk krijg ik hem eraf in de laatste kilometer. En dan ...... ja, bij het inlopen van het stadion staat de seingever naar mijn bescheiden mening niet op zijn plaats en de nadars die de in - en uitgang van het stadion scheiden, staan zo opgesteld dat ik gewoon het verkeerde "gat" inloop. Als het kwaad al geschied is, roept de seingever mij dat ik verkeerd ben. Ja, tarara, da zie ik ook, ik loop verdomme aan de verkeerde kant van de balustrade en moet toeren uithalen om erover te geraken. Natuurlijk loopt Chris Blomme wel het juiste gat in (achteraf zegt hij dat hij ook twijfelde) en kan ik hem niet meer bijbenen. Weg tweede plaats. 11,6K in 00:40:09.

Toen ik 5' later ging uitlopen stond de nadar netjes op zijn plaats en was er geen twijfel meer mogelijk. Wat had ik graag eens voor Chris Blomme geweest.

26/09 Berenloop - Beernem

2010-10-01T20:01:00.008+02:00

Vorige week veel uren geklopt en weinig geslapen (met een uitschieter van 3 uur tijdens de nacht van 23/24 Sep) en dat heeft zich laten voelen. De laatste paar weken moet ik echt puzzelen en plannen om te kunnen lopen. Dikwijls moet ik daar enorm vroeg voor opstaan, naar mijn werk rijden om om 0600hr de loopschoenen al aan te trekken. Ik kan er niet meer tegen, het kruipt in de kleren.

Heel veel kleppers aan de start, zal absoluut wel te maken hebben met het vele prijzengeld, maar minder dan andere jaren. De Berenloop is slachtoffer aan het worden van z'n eigen succes. Kom je dikwijls tegen, wedstrijden met veel prijzengeld en een lage opkomst. Er staat slechts 160 man aan de start.

De start was veel te rap, ik zat niet in het groepje waar ik moest zitten. Van in het begin rond de 15de plaats gelopen, slecht 2 man ingehaald gedurende de ganse wedstrijd zonder dat er mij iemand heeft ingehaald. 11,5K alleen gelopen dus. Geëindigd in een matige tijd van 00:38:50 op een 14de plaats, 5de master, halve minuut trager dan 2 jaar geleden. Blijkbaar heeft Nico Algoet er de brui aan gegeven, vind hem nergens terug in de uitslag.

19/09 Dwars door het Westerkwartier - Oostende - 9K

2010-09-25T16:39:00.003+02:00

Zonder er veel woorden aan vuil te maken, ik had goede benen en de voorspelde 5Bft viel heel goed mee. Alleen jammer dat ik de 9K zo goed als alleen hebben moeten afhaspelen, er had misschien nog meer ingezeten. Op Davy Stieperaere stond er helaas weer geen maat en heeft mij een minuut aan mijn laars gelapt. Het is hem gegund .......

11/09 St.-Henricusloop - Torhout

2010-09-11T22:14:00.006+02:00

Nu was ik er ten stelligste van overtuigd dat het vandaag dwars door St.-Kruis was. Kom ik tot de constatatie dat deze op 12/09 doorgaat en ik dan moet werken. Uitgekeken naar een alternatief en terechtgekomen in St.-Henricus, een gehucht in Torhout. 45' voor de start was ik pas de 10de die zich inschreef voor de prestatieloop van 10K. En dan beginnen ze stilletjesaan binnen te sijpelen, de kleppers uit de veteranenklasse: Didier Verstraete, Eli Hoet, Johan Olivier, Andy Inghelbrecht, Dirk Mattheus. Dit wordt the clash of veterans. Ik voel mij redelijk plattekes, ik heb immers 9 zwemkilometers in armen en benen in 2 dagen tijd. De 6 van gisteren laten zich duidelijk voelen. Het is warm en er staat veel wind. Het parcours is wat je kunt noemen heuvelachtig. Van in de start zijn Verstraete en Inghelbrecht ervandoor en moet ik in de achtervolging. Johan Olivier komt bij mij aansluiten en houdt het 2 van de 3 af te leggen rondes vol. De rest komt er niet aan te pas. Ik heb constant de 2 koplopers in het vizier en kom dichter bij hen. de laatste ronde zie ik Verstraete ervandoor gaan. Op 8K ga ik over Andy Inghelbrecht. Hij blijft in mijn kielzog en met zijn sprintersbenen (jawel, weeral een pisteloper) haalt hij het in de sprint. Ik heb mijn kruit verschoten en kom er niet meer aan te pas. 10,5K in 00:36:13 op een parcours waar snelle tijden niet echt aan de orde zijn.

08/09 Rond de Nieuwe Koerswijk - Oostende

2010-09-11T21:36:00.002+02:00

Na 10 dagen op halve kracht gelopen te hebben wegens perikelen aan de knie toch meegedaan aan Rond de Nieuwe Koerswijk, 9,150K. Kort samengevat: Moe aan de start - slaap heel slecht de laatste dagen - en een buik vol friet biefstuk. Davy Stieperaere weg van in 't begin, Lorenzo Coopman die komt aansluiten (ook van in 't begin), over mij gaat en mij de kans niet meer laat over te nemen. Ik probeer ervandoor te gaan in de laatste kilometer, zonder resultaat. Op dat moment weet ik dat ik eraan ben voor de moeite, ik heb geen sprint in de benen en zeker niet tegen iemand die het ganse seizoen op de piste heeft gelopen. 3pl in 00:31:07 op 7" van Lorenzo.

Het is weer van da

2010-09-05T17:38:00.002+02:00

Vorige week zaterdag, na een dag rust, heb ik het voor het eerst gevoeld. Er scheelt iets aan de rechterknie, precies op dezelfde plaats waar ik met de linker maanden mee gesukkeld heb.

Diagnose van de sportarts: geïrriteerde quadricepspees. Een beetje minder intensief lopen, medicatie en het zou moeten overgaan. Lopen lukte afgelopen week, de pijn komt achteraf en kan geen kracht op het gewricht zetten.

Afgelopen nacht wakker geworden met een helse pijn in de knie. Precies een kramp net op de plaats waar ik last heb, alleen was de pijn veel erger. Ik heb het uitgeschreeuwd en ben uit bed moeten komen.

Dat belooft weer, wetende dat ik met links noodgedwongen 16 maand van het toneel ben verdwenen.

28/08 Calipagerun 10K - Wetteren

2010-08-29T22:34:00.005+02:00

Daags zelf beslist een wedstrijdje te doen. Afgaande op de resultaten van vorig jaar beslist om naar Wetteren te trekken. Geen mens die mij daar kent, lopen zonder stress of verwachtingen. Niet veel volk aan de start, Max 100 personen. Vreemd, er zijn nochtans geldprijzen te verdienen voor de eerste 8 heren en dames (mijn ervaring zegt dat geldprijzen niet altijd garant staan voor veel volk maar eerder als afschrikking). Vooral veel volk van de plaatselijke atletiek - en triatlonclub. 4 plaatselijke rondes in het centrum van Wetteren. De opwarming laat voelen dat ik goeie benen heb. De start is supersnel. Eerste kilometer in 03:11 en ik kom pas door als 11de. Als die zo blijven doorlopen wordt dat hier "een scheet in een netzak". Ik loop tot bij de N° 9&10, erop en erover, 2de kilometer in .... 03:11. In de 2de ronde gaat de N° 7 eraan. Ik loop nu 6de en kan aanpikken bij de plaatselijke vedette "Marc" die op iedere hoek van de straat massaal wordt aangemoedigd (wat in de laatste kilometer in zijn nadeel zal spelen). "Marc" probeert, neemt afstand maar houdt niet vol en samen pikken we in de 3de ronde aan bij de loper die voor ons loopt. We gaan met z'n drieën de laatste ronde in. Ik neem het voortouw en merk dat ze het moeilijk hebben. In een strook vals plat naar beneden loop ik ze eraf. Ik heb een gat van 50 meter. De bergop die erop volgt kan ik tempo blijven houden en ga de laatste kilometer alleen in. Op 500m van de aankomst hoor ik in mijn kielzog dat "Marc" massaal wordt aangemoedigd. Ik kijk achterom en zie mijn 2 achtervolgers weer naderen. Ik pers alles eruit en eindig op een 4de plaats in exact 00:33:00. De Garmin geeft een exacte afstand van 10K aan.

Sinds ik met mijn Garmin loop is dit mijn beste tijd op een 10K. Ooit in 2005 00:32:55 gelopen maar ik betwijfel of dit toen wel een juiste afstand was.

Google zegt ons dat de N°1 in de uitslag tweede was in de 20K van Brussel (een kersverse genaturaliseerde Belg), de N°'s 2&3 een palmares hebben om u tegen te zeggen, N°5 Belgisch kampioen en vice kampioen is/was bij de junioren en scholieren in diverse loopdisciplines (+ winnaar van de 5K voorafgaand aan deze wedstrijd, in een tijd waar velen onder ons jaloers op zijn !!!!! ), en onze "Marc" Belgisch recordhouder is op de 3000m steeple bij de masters 45+.

9 lopers beneden de 34' en slechts 2 seniors in de top 10

't Is binnen

2010-08-27T17:45:00.004+02:00

13/08 Beach run Heist

10K op een moeilijk te belopen strand. 5K heen (wind in de rug) en terug. Van in de start op een 4de plaats gelopen. In de terugweg bij Didier Verstraete geraakt, gestreden voor een 3de plaats en verloren. Het terugkeren heeft mij veel krachten gekost en een aantal versnellingen van Verstraete doen mij de das om in de laatste kilometer.

20/08 Strandloop Oostende

Dankzij een collega die mijn taken tijdens de 4-daagse van de Yzer heeft overgenomen, kan ik mijn overwinning in het SOK kustcriterium in deze wedstrijd al verzilveren. Mijn eerste werkweek met heel weinig slaap en lange dagen hebben gezorgd voor een niet zo ideale voorbereiding. Desalniettemin voel ik mij redelijk. Van in de start loop ik op een derde plaats en geef ik deze niet meer af. Met het vele losse zand was dit tot nu toe de zwaarste wedstrijd in het criterium. 00:35:01 voor 9,2K. Ach, kon rapper, heb de laatste ronde van 3 niet alles meer gegeven. Blijkbaar was ik niet de enige die het lastig had. De buit is binnen, eindwinnaar in het kustcriterium.

22/08 Sirenejogging Middelkerke

Deze hoeft niet meer, eindoverwinning SOK kustcriterium is immers al binnen, maar ik kan het niet laten. Er staan een aantal kleppers van formaat aan de start, Stijn Lintermans en Yves Mouton. De eerste 2,5 K mag ik het tempo bepalen. Aan het eerste keerpunt gaan Lintermans en Mouton ervandoor, Didier Verstraete gaat er achteraan en ik kan net niet aanpikken. Ik word nog ingehaald door veteraan Kris Blomme maar een goeie kilometer verder heeft hij er ineens de brui aan. Naar (goeie) gewoonte kom ik te kort tegenwind wat mijn tempo naar beneden haalt. 3de plaats, 10,1K in 00:34:48.

De Panne via Koksijde naar Wenduine terug naar Bredene

2010-08-10T13:34:00.002+02:00

23/07 Beach Run Koksijde 10K

Eén van die weinige keren dat ik mij goed voel aan de start. De boodschap is mij niet te laten meeslepen door het jonge geweld van de 5K die samen met ons (10K) starten. Eerste kilometer op straat, daarna het strand op. 5K heen met tegenwind. Ik raap de eerste lijken op en blijkt dat één van mijn concurrenten in criterium van de kust niet mee kan. Aan het keerpunt van de 5K wedstrijd loop ik 6de met voor mij een groepje van 3. Ik geraak erbij. Ik neem de kop en blijkbaar heeft niemand daar een probleem mee, ik loop mijn tempo, de rest volgt (lees "profiteert"). Aan het keerpunt waag ik het erop, wind in de rug in combinatie met mijn lange benen zorgen ervoor dat het trio achter mij (Broucke - Caby en een triatleet uit het Leuvense) niet meer volgt. Ik kan echter niet volhouden en net voor de aankomst komt Caby terug bij mij. De laatste 300m zijn los zand en bergop en laat dat nu net hetgene zijn waar ik geen kaas van gegeten heb. geklopt op de meet. 10K van Koksijde blijkt volgens de Garmin exact 11K te zijn. 4de plaats in 00:38:37, 03:32/km op geaccidenteerd terrein.

28/07 De Panne 8K

Ik voel mij niet fris, er staat veel wind en een redelijk sterke bezetting. Eerste 1,5K wind in de rug geen probleem. De volgende 4K tegenwind is er niemand van het groepje waar ik bij zit, die wil overnemen. Het strand ligt er slecht bij en ik verspeel krachten. Aan het keerpunt kan ik er nog een aantal aflopen maar moet de meeste laten gaan. De laatste K is een ware hel in het losse zand. Ik moet werkelijk alles geven om mijn plaats veilig te stellen. Ik kom als 7de aan in 00:28:36, 03:36/km.

30/07 Wenduine 10EM

Na mijn blessure is het van Nov 2008 geleden dat ik een wedstrijd met dergelijke afstand heb gelopen. Ik heb er vertrouwen in, ik heb altijd goed gelopen in Wenduine. Wat blijkt, verandering parcours, 10EM strand en duinen. Dat belooft. Eerste 7K tegenwind.

Na 3K loop ik derde maar besluit mij te laten inlopen door het groepje achter mij. Op de kustbaan ga ik er weer vandoor met mijn 2 voornaamste concurrenten van het kustcriterium in m'n kielzog. Ik probeer maar krijg ze er niet af. Als we de duinen induiken begint mijn calvarietocht. Langs de smalle kronkelende zanderige op - en neergaande paadjes sluit ik bij iedere poging van mijn concurrenten die mij voorbij willen gaan, het poortje. De laatste 3K ben ik eraan voor de moeite en op een moeilijk stuk nemen ze 10" die ik niet meer dicht krijg. Een 5de plaats in 01:00:15, 03:49/km. Dit is een parcours voor de specialisten, trail runners.

06/08 Bredene 9K

Lopen in mijn achtertuin. Ik ken het parcours (bijna) als mijn broekzak, geen meter strand, een stratenloop pur sang met een pittige strook in de duinen weliswaar. Niet veel te vertellen, magere opkomst. Ik loop het ganse parcours zo goed als alleen met enkel voor mij Didier Verstraete. Achter mij de N° 2 van het criterium van de kust. Ik eindig op een 2de plaats in 00:30:00, 03:25/km. Tevreden want ik heb de 10EM van Wenduine heel slecht verteerd.

3 op nog geen week tijd

2010-07-22T14:09:00.002+02:00

15/07 Strandloop Zeebrugge

3de wedstrijd in het kader van het loopcriterium van de kust. Zeer veel wind (4/5Bft) en een zeer moeilijk te belopen strand. 2 keer het strand op en af (5K). Heb mij voorgenomen niet te lopen voor tijd, geen kopwerk te doen en de schade proberen te beperken. Na 2K tegenwind bleven we nog met 4 over, ikke, Didier Verstraete, Nico Algoet en Bart Maene. Gezien de moeilijke omstandigheden is er traag gelopen alhoewel we onze voorsprong steeds hebben uitgebouwd. Aan het laatste keerpunt op 7,5K hebben we onderling onze wedstrijd gelopen. Maene moest er eerst af. Nog een goeie km in het zog van Verstraete kunnen blijven en dan moesten ik en Algoet er ook aan geloven voor de moeite. In de sprint in het losse zand heb ik het onderspit moeten delven en heb Algoet 1" moeten laten voorgaan. 9,85K in 00:36:47.

17/07 Strandloop Blankenberge

4de wedstrijd in het kader van het loopcriterium van de kust. Terug veel wind. Een goeie tijd zit er niet in en zal proberen dezelfde taktiek toe te passen als in Zeebrugge hoewel, wie gaat er mij op sleeptouw nemen? Weinig bekend volk behalve de Deketelaere-tweeling. Bij de start zijn ze er vandoor ..... zonder mij. Na een eerste km golvend parcours in de duinen kan ik terug aansluiten en zelfs overnemen. Tot het eerste keerpunt op het strand kan ik vlot mee (wind in de rug). De volgende 2,5K tegenwind laat ik mij op sleeptouw nemen. Ik heb de indruk dat er nog meer wind staat dan in Zeebrugge. Bij momenten valt het gewoon stil. Bij het volgende keerpunt op het strand moet ik ze laten gaan. Ze nemen een 10-tal seconden en kan het gat niet meer dichtlopen. En dan die onnozele trappen op. Wie steekt het in godsnaam in zijne kop die trappen op te nemen in het parcours, dodelijk!!!! De laatste 1,5K zijn terug in de duinen tegenwind. Gestrand op een 3de plaats in 00:30:22 op 20" van de twins.

20/07 Schorreloop Oostende

Een uurtje voor de start nog beslist om mee te doen. Als ik in de wagen stap heeft de thermometer nog 29°c aan. Bij de "opwarming" voelde ik al dat het niks zou worden. En zo geschiedde, de eerste bevoorrading mis ik, tijdens de 2de ronde krijg ik ne klop van de hamer dat het niet meer normaal is, bij de bevoorrading val ik warempel over mijn eigen voeten en sla ik iets later mijn rechter voet om. Uiteindelijk nog een 3de plaats op 00:37:38 (10,5K) maar na afloop wel enorm teleurgesteld en duidelijk iets verrokken aan de buitenkant van mijn rechter enkel.

Conclusie

Die strandlopen zijn loodzwaar.
Het valt mij heel zwaar om nog zo af te zien. Als ik zie dat er niemand meer is die mij kan bedreigen, laat ik mij gaan en kan mijn tijd mij gestolen worden.
Voldoening is ver te zoeken. Ik had vroeger meer voldoening om te moeten strijden voor een plaats top 10 maar met een goeie tijd na afloop dan gewoon te moeten lopen om een plaats veilig te stellen.

Nog eens 3

2010-07-15T15:24:00.006+02:00

02 juli 2010: Conterdamloop - Oostende

Het was heet, de weinige regen die er toen gevallen is op het hete asfalt maakten het nog heter. Eerste ronde samen kunnen lopen met Nico Algoet, tweede ronde proberen aanklampen maar zonder resultaat, derde ronde is hij volledig uit het zicht verdwenen. geëindigd op een tweede plaats. 10,5km in 00:35:57. Bevredigend resultaat.

07 juli 2010: Strandloop Nieuwpoort

De eerste strandloop van het loopcriterium van de kust. Hoe meer wedstrijden je loopt (in totaal 11), hoe beter je presteert, hoe meer punten je krijgt. Hier wordt geen rekening gehouden met "mindere" wedstrijden en al helemaal niet met bonuspunten.

Sterke bezetting, relatief rustig weer maar het strand lag er zwaar bij. Heb de ganse wedstrijd in een groepje van 5 gelopen achter 2 koplopers (waar ik met tegenwind de kop heb moeten trekken omdat er werkelijk niemand dit wou doen en het volledig stilviel) maar heb uiteindelijk het onderspit moeten delven en ben stikkapot gestrand op een 7de plaats. Volgens de Garmin 7,5K ipv de vooropgestelde 7K in 00:26:30. 03:32/km is nogal teleurstellend maar strandlopen is totaal niet te vergelijken met op de weg. Dat blijkt ook uit de volgende strandloop.

09 juli 2010: Strandloop Knokke

Slechts één bekende aan de start waarvan ik weet dat hij beter is dan ik: Lieven Vandenbroucke. Verder nog een heleboel sportief uitziende maar onbekende lopers (meer dan 800!!!). Warm, rustig weer, licht briesje. Een vliegende start. Na 2K kom ik bij Lieven Vandenbroucke en samen lopen we tot bij de koplopers en gaan er vlot over. De laatste 2,5K zijn tegenwind en het strand ligt er allesbehalve vlak bij. Het is constant zoeken naar de beste stroken om op te lopen. De laatste kilometer kraak ik volledig. Ik val werkelijk volledig stil en moet mijn opponent laten gaan. Laatste 300meter zijn een ware hel in het losse zand. Volgens de Garmin 10,3K in 00:36:37, 03:33/km. Al bij al niet slecht als ik vergelijk met de vorige edities die er gelopen heb (2005: 00:37:30 - 2006: 00:40:00 - 2007: 00:38:15).

Inspanning - en lactaattest - fietsen vs. lopen

2010-06-27T22:04:00.004+02:00

Een 2-tal weken geleden een inspanningstest gaan doen in het sportlabo van Defensie en dit op aanraden van de arbeidsgeneesheer. Als we de ECG moesten geloven ben ik een hartpatiënt. Hart klopt te traag, heb een geleidingsprobleem, een AV-blokage en het laatste weet ik al niet meer. Om een lang verhaal kort te maken, het ECG-toestel is niet geschikt voor gezonde duursporters van mijn kaliber. Gelukkig is de arbeidsgeneesheer zich daar ook van bewust maar heeft mij desalniettemin doorverwezen voor een inspanningstest. Eerst moet je op de fiets om te zien of je daadwerkelijk geen hartafwijkingen hebt daarna mag je op de loopband. Het verdict van de fietstest: kerngezond, geen afwijkingen, ik stamp 360Watt (geen flauw idee wat ik daar moet van denken) en volgens de begeleidende geneesheer heb ik op basis van mijn VO2Max een zeer goede conditie maar slechts een middelmatige uithouding (????). Weten die dan niet dat ik als loper geen basisconditie fietsen heb?

Vorige week dan de lactaattest op de loopband gedaan. In blokken van 3' prikt men bloed en op basis van het lactaat (melkzuur) gaat men bepalen wanneer je begint te verzuren (omslagpols). Beginnen met 3' stappen, 3' aan 9km/hr en iedere keer verhoogt men met 1km/hr. Gemiddelde test duurt zo'n 15' ...... maar nie met mij. Na ongeveer 30', 20km/hr dreigt de band sneller te rollen dan ik kan lopen en moet ik er de brui aan geven. Resultaat: zeer goede conditie en een uitmuntende uithouding. Verzuring treedt pas op bij HS 175 (>4 mmol/liter). Men gaat mij aangepaste trainingsschema's geven voor de 10 & 15K. Volgens hen dien ik mijn duurlopen tussen HS 165 en 175 te doen. Mijn voeten, ik doe een 10K wedstrijd met een Gem HS van 178. 't Moet plezant blijven en de knieën moeten het allemaal aankunnen.

Fietsen vs. lopen:

omslagpols fietsen op basis van VO2Max = HS 130
omslagpols lopen op basis van lactaatbepaling = HS 175

Conclusie in mensentaal: als niet getrainde fietser krijg ik rapper pap in de benen dan bij het lopen.

18 juni 2010 - Nacht van West-Vlaanderen - Torhout

2010-06-27T21:38:00.009+02:00

Normaal gezien ben ik niet zo voor die massaevenementen waar lopers van mijn niveau er zelfs niet aan te pas komen. De Nacht Van Vlaanderen, ik wou het toch eens meegemaakt hebben en heb mij op de valreep nog vooraf kunnen inschrijven voor de 10K. En van een massaevenement gesproken, 45' voor de start kon ik al in de startbox gaan staan om toch ietwat vooraan te staan. Geen opwarming dus. Een vliegensvlugge start maar heb mij niet laten meeslepen door al dat "jonge" geweld hoewel ik sneller gestart ben dan goed voor mij is. Na 1K kom ik bij het groepje Veerle Dejaegere met daarbij mijn fixatiepunt, Dirk Boone. Effe recupereren, het gaat mij iets te traag en ik ga erover met Dirk Boone in mijn kielzog. Tot km 5, dan moet hij eraf. Voor mij een groepje van 4 met Steven Broucke. Op 6,5K kom ik bij Broucke die ondertussen is gelost. Ik heb duidelijk een goeie dag. Samen halen we de rest van het groepje weer bij, laten er één achter en de laatste km is het ieder voor zich waar ik het onderspit moet delven tegen de jongeren en strandt op een 21ste plaats in 00:33:54 op volgens de Garmin 10,05K. Eindelijk weer onder 00:34:00, goed voor 03:23"/km.

3 in een notendop

2010-06-18T17:01:00.012+02:00

29/05 Molendorploop in Ruiselede

Een kermiskoers met kleppers. Het feit dat er geld te verdienen was, dat er dat weekend in de buurt niks te doen was en ik mij die dag niet echt goed voelde, heeft ervoor gezorgd dat ik slechts op een 10de plaats ben gestrand. Volgens de organisatie 9,5km, de Garmin zei 9,1km. 3 lokale ronden rond de kerktoren. Ik heb mij volledig opgeblazen de eerste ronde met als gevolg dat ik het groepje waar ik oorspronkelijk bij was moest laten gaan. Gestrand op 00:31:25, goed voor 3:29"/km. Afgezien.

05/06 Stratenloop Zwevezele

Eén om zo snel mogelijk te vergeten. De combinatie van het veel te snel starten, het warme weer en het voornamelijk vals plat omhoog heeft ervoor gezorgd dat ik in de tweede ronde van de in totaal drie te lopen rondes zelfs werd bijgebeend door lopers die ik normaal gezien zou moeten aankunnen. Na 3km slaagde ik er zelfs niet meer in om een tempo van 3:30"/km te houden. Geëindigd op een 10de plaats. 9,7km in 00:34:55, een gemiddelde van slechts 3:36"/km. Achteraf volledig leeg, kapot, stukken meer afgezien dan de week ervoor, een calvarietocht.

11/06 Vuurtorenloop Oostende

Deze keer heb ik mij voorgenomen niet te snel te starten. Ben enigszins geslaagd in mijn opzet en heb 11km kunnen overbruggen in 00:37:17 aan een gemiddelde snelheid van 3:25"/km (eerste 2km aan 3:20"/km). Ik heb enkel Davy Stieperaere moeten laten voorgaan maar dat vind ik eerlijk gezegd geen schande. Samengevat: goede benen, ideaal weer, lange rechte stukken, goed gevoel achteraf (maar ik wil er toch nog wat vanaf).

16 mei 2010 - Aquacross - St.- Andries Brugge

2010-05-23T08:44:00.007+02:00

Op 16 mei heb ik mij gewaagd aan een aquacross. 1000m zwemmen, 10K lopen. Ik had totaal geen idee wat ik ervan moest verwachten. Sinds november vorig jaar heb ik de draad van het zwemmen weer opgepikt. Nu slaag ik er in om nog 4 à 5 keer per week het bad in te springen, goed voor 20 à 25K/week maar dan puur op uithouding. Er zijn er die zeggen dat ik goed zwem, ikzelf blijf er bescheiden over (hoewel ik tijdens het baantjes trekken slechts sporadisch door een enkeling wordt ingehaald). Er waren verschillende categorieën die dag. Ikzelf heb meegedaan aan de "large". Je kon dezelfde wedstrijd ook doen in duo.

Laat mij nu een hekel hebben aan één ding en dat is zwemmen in een 25m bad. Dat zijn 38 keerpunten die ik niet kan dus verlies ik +/- 1" per lengte. Als er iemand is die mij een deftig keerpunt kan aanleren ............

Degenen waartegen ik het moet opnemen zagen er nogal "getraind" uit. Schijn bedriegt want ik ben uit het water gekomen als 4de of 5de zwemmer in een tijd van 15'. Het ging verrassend goed. Zo goed zelfs dat ik de zwemmers waarmee ik de baan deelde beide gedubbeld heb. In de wissel waren de duo's in het voordeel, die moesten zich niet omkleden (waar ik nogal wat tijd mee verloren heb - ik heb zo geen blits triathlonpakje), wat resulteerde dat er lopers van de duo voor mij liepen waarvan de zwemmers na mij uit het water gekomen zijn.

Het lopen ging mij heel wat minder af. Het was mijn 3de wedstrijd in 5 dagen tijd en was helemaal nog niet gerecupereerd van 2 dagen tevoren. 9,5 km heb ik afgehaspeld in 34'20" met bovenbenen van pap, een beschamend gemiddelde van 3'38"/km, goed voor een derde plaats in de eindrangschikking. Tegen de nummer 1 was niemand opgewassen, die heeft zijn voorsprong constant verruimd, een bazeke waar we nog van gaan horen. Tegen de nummer 2 heb ik 1' kunnen goedmaken tijdens het lopen alleen ..... hij zwom 2' sneller. Het zal aan de keerpunten gelegen hebben.

14 mei 2010 - Keignaertloop - Oostende

2010-05-17T22:15:00.009+02:00

Met kuiten als betonblokken en bovenbenen vol pap van de wedstrijd van 2 dagen tevoren, vrijdagavond alsnog deelgenomen aan de Keignaertloop. 3 rondes van elk 3K.

Samengevat: ronde 1 ging vlot, ronde 2 was aanklampen, ronde 3 heb ik mijn meerderen moeten erkennen . Op Km 7 heb ik 10" moeten prijsgeven op mijn 2 metgezellen (op mijn eer geklopt door Lorenzo C.). Achteraf vraag ik mij dan af "waarom heb ik nie efkes op mijn tanden gebeten". Gestrand op een 5de plaats in 30:22" (eerste H2).

12 mei 2010 - E. GAILLY - Eupen

2010-05-15T10:05:00.005+02:00

De E. GAILLY in Eupen, een militaire ekiden. 5 man elk 8,6km. Het is in mijn eenheid al een hele opgave om 5 man te vinden die willen lopen.

Het was ondertussen al van 2004 geleden dat ik er gelopen had en was vergeten hoe zwaar het er wel is. Kort samengevat: STERVEN. Km 1-3: vals plat - dalen - vlak, km 4-5: steil omhoog, km 6-7: vlak en dalen en eindigen met volledig verzuurde benen met een 8ste km die bergop gaat. De laatste vlakke 600m zijn een ware lijdensweg, je wil versnellen maar het gaat niet meer.

Als eerste loper gestart met kleppers van formaat en geëindigd ergens op een 10de plaats in een tijd van 31:16". In het eindklassement zijn we er totaal niet aan te pas gekomen.

En omdat ik er dan toch 3,5 hr heb moeten voor rijden en er op zijn minst nog eens zoveel voor de boeg had, heb ik er dan maar een goeie trainingsdag van gemaakt, genoten van de omgeving en nog 11km gelopen. Goed voor een dagtotaal van op z'n minst 20K.

23 april 2010 - Rembertcorrida - Torhout

2010-04-25T17:07:00.007+02:00

Na meer dan een jaar op de sukkel te zijn geweest met allerlei kwetsuren aan de knieën, de draad weer opgepikt. Op 23 april zonder al te hoge verwachtingen aan de Rembertcorrida meegedaan. Tegen alle verwachtingen in toch een mooi resultaat neergezet. 9,56K in 32:35", goed voor een gemiddelde van 3:24"/km, sneller dan een test 5K die ik vorige week heb gelopen. Ik ben dik tevreden zonder enige wedstrijdkilometers in de benen te hebben.

St.-Jansloop in Oostende moet ik aan mij voorbij laten gaan. Binnenmeniscus rechterknie voelt toch geïrriteerd aan.

Een jaarlijks verplicht nummertje, .......

2010-03-05T19:27:00.003+01:00

........ test 15 km op het werk. Ge steekt er niks mee in uw zakken, lopen voor de eer. Voor de meesten een nood, voor mij een deugd. De eerste keer sinds december 2008 dat ik eens ben "doorgegaan" op langere afstand. In de foulée 2 km opgewarmd en 13 km doorgelopen zonder mij in de vernieling te lopen. Resultaat: 15 km in 57':20'', goed voor 3:50"/km. Ach, het is een begin maar 't moet beter. d'Er moet op die afstand 20"/km vanaf.

Sinds een week of 3 loop ik weer op 100%, 6 op 7, 70-90km/week aangevuld met mijn zwemtrainingen, 5 of 6 op 7, meestal 4500 of 5000m/dag, vooral op uithouding. Niet gemakkelijk om beide te combineren, in 't zwemmen kruipt er enorm veel tijd. In tegenstelling tot het lopen kunt ge ook niet gaan zwemmen wanneer dat ge wilt.

'k Heb mij alvast voorgenomen om op z'n minst één keer/week mijn versnellingen te doen. Deze en vorige week alvast mijn voornemen nagekomen. Vorige week was ik na 5 x 1000m (3:30" - 3:45") op sterven na dood. Eergisteren ging het al heel wat vlotter (3:20" - 3:30"). Er is nog hoop.

Hout vasthouden maar de laatste paar weken loop ik betrekkelijk pijnloos. Wat mij momenteel het meeste zorgen baart is een gescheurde binnenmeniscus (het houdt nie op). Alleen wat last van irritatie na het lopen en na een lange periode rechtstaan.

Mijn eerste doel: een 8,5 km in 30' ergens in mei. Ach, 2 keer niks zult ge zeggen. Nie als ge ze in Eupen moet lopen.

Als zij het al niet meer weten ........

2009-12-18T11:14:00.001+01:00

........ hoe moet ik het dan weten?

Een nieuwe MRI heeft weinig aan het licht gebracht. Om een lang verhaal kort te maken, er is niks te zien. De plaats van de pijn kan ik specifiek aanduiden, de bovenrand van de knieschijf met bovenop een gigantische blauwe plek. Pijn is relatief, het beperkt zich momenteel tot ochtendstijfheid, drukpijn en na de inspanning. Lopen gaat pijnloos zolang het met mate gebeurt en zeker niet te snel. Orthopedist had het over een geïrriteerde quadricepspees, een jumpers knee maar bovenaan de knie. het voelt inderdaad niet met de pijn waar het vorig jaar mee begonnen is. Tijd moet helen. Blijven bewegen (met mate) en gigantisch veel stretchen.

Als er mij nu nog iemand kan overtuigen om te beginnen fietsen dan kan ik, met al mijn zwemkilometers die ik momenteel weer doe, misschien een triathloncarriere overwegen?

En ondertussen .............

2009-10-04T18:20:00.003+02:00

.................blijf ik maar wat aanmodderen. Met nog 4 weken te gaan kan ik niet echt zeggen dat ik er vooruit op ben gegaan. Ik probeer dagelijks mijn kilometers af te werken maar het ontbreekt mij echt aan motivatie en tijd met als resultaat veel te weinig kilometers en vooral geen snelheid meer. Mijn doelstelling om er terug te staan na deze opdracht heb ik alvast aan de kant geschoven en heb beslist dit jaar niet meer aan de start te verschijnen. De knieen laten dit trouwens niet toe. Ik val werkelijk van de ene blessure in de andere wat mij belet met enige regelmaat mijn loopsessies af te werken. De linkerknie is stukken beter maar ik voel nog steeds dat er "iets' is. Na 9 maand kan ik eindelijk de knie plooien zonder pijn. Maar nu begint de rechterknie parten te spelen. Pijn in de knieholte tijdens het lopen. Misschien zal het vele asfalt er wel voor iets tussen zitten. Nog 4 weken te gaan en ik kan terug als een beginneling gaan zwemmen.

Bilan na 7 weken

2009-08-11T17:38:00.002+02:00

Time flies, al 7 weken hier. Goed begonnen is half gewonnen? Niks is minder waar, ik was goed begonnen maar heb de strijd alweer moeten staken. 't Ging goed, eerst een paar dagen moeten aanpassen aan de ijle lucht, na verloop van tijd ging het mij echt goed af. Ik ben al gekend, "are you the long guy in red, you're crazy!!". Helaas, pijn in de knie is weer komen opzetten al kan ik niet zeggen of het dezelfde pijn is als anders. Gisteren de strijd moeten staken na 500 meter.

Is er een alternatief? Ja, maar ik kan het echt niet opbrengen hier. Veel werk en veel te weinig slaap, mijn automatische piloot is hiervoor niet geprogrammeerd.

4 maand weg

2009-06-27T09:02:00.003+02:00

Morgen vertrek ik voor 4 maand naar zonniger oorden. Niet op vakantie maar om noeste "arbeid" te verrichten. Voorbije 2 weken waren nogal hectisch. Als een donderslag bij heldere hemel kreeg ik 15 dagen geleden te horen dat ik mijn koffers mocht pakken. Een aantal maanden geleden had ik mij opgegeven om als reserve te fungeren voor iemand waarvan men nog niet wist of hij operationeel zou geraken. Ondertussen was bovenvermeld persoon zijn voorbereidingen begonnen, was vertrekkensklaar en stond hij bij wijze van spreken al met één been aan de andere kant van de wereld. Ondertussen had ik het idee om te vertrekken al volledig van mij afgezet en had ik 1001 plannen voor deze zomer. Het is ondertussen al voor de vierde keer in nog geen 5 jaar tijd dat ik vertrek. Respect voor mijn Anneke, die weeral eens achterblijft met de 2 klein gasten. Voor 2010 heb ik mij alvast van alle lijsten laten schrappen.

Ik heb mij alvast voorzien, 3 paar loopschoenen en een paar nieuwe steunzolen. Ik ben eens benieuwd wat het gaat geven na 4 maand verbleven te hebben in een omgeving op meer dan 1700m hoogte. Hopelijk kan ik er lopen, naar 't schijnt is het er nogal warm en stoffig. Anders op de loopband, zolang we maar bezig blijven.

Zou het dan toch ....... ?

2009-05-21T11:05:00.009+02:00

Ik ga het niet te hard van de daken schreeuwen maar ondertussen ben ik alweer 3 weken aan het lopen. Het is nu een week dat ik volledig pijnvrij ben, 't is te zeggen, ik kan terug op een normale manier in de zetel zitten of in mijn bed liggen zonder dat ik pijn heb als ik de knieën strek. Enige voorzichtigheid blijft toch geboden. Ik sta nog altijd zeer sceptisch tegenover die cortisone-inspuiting. Ik heb schrik dat het enkel de pijn voor een bepaalde periode wegneemt en dat ik dan terug zal hervallen. De uiteindelijke diagnose luidde een (hardnekkige) slijmbeursontsteking op een wel heel ongelukkige plaats.

Al bij al moet ik zeggen dat ik toch niet zo heel veel uithouding ben kwijtgeraakt (dankzij een doorgedreven zwemtraining?? - 25 à 30 km/week zijn geen uitzondering). Qua snelheid en weerstand is natuurlijk nog veel werk aan de winkel. Ik heb schrik om "door te gaan". Gisteren een kilometer aan wedstrijdtempo gelopen en ik meende toch iets te voelen aan de knie. Geen pijn maar eerder last, een zwak gevoel. Misschien beeld ik het me allemaal in, net als toen ik een aantal jaar geleden moest rusten wegens hartritmestoornissen. Toen ik de trainingen hervatte meende ik pijn te hebben in de hartstreek en linkerschouder. Niks aan de hand volgens de specialisten, allemaal ingebeeld.

Om mijn eigen nog wat meer te motiveren heb ik mezelf alvast getrakteerd op een paar nieuwe loopschoenen, mijn vertrouwde saucony's progrid omni 7 moderate (never change a winning team).

Meer dan 4 maand ......

2009-04-24T09:17:00.020+02:00

......lig ik al stil. Na mijn laatste schrijven dacht ik dat ik er vanaf was. Niks was minder waar. Het feit dat ik pijnstillers en ontstekingremmers nam voor een pijnlijke schouder heeft ertoe bijgedragen dat ook mijn knie minder pijn ging doen. De volle 10 dagen heb ik kunnen lopen en ik had het weer zitten (mijn pillen waren op) en dit terwijl er op de laatste scan niks meer te zien was. Van pure ellende een andere orthopedist onder de arm genomen, ene met naam deze keer (KVO) en gespecialiseerd in sportblessures en knieën. Het zijn zo'n mannen die ervoor zorgen dat ge de volgende werkdag al onder de scanner kunt. Zo gezegd zo gedaan, deze keer een isotope botscan. Ze spuiten één of ander radiologisch spul in uw lijf en scannen uw ganse body. Resultaat: niks te zien behalve een breuk in één van mijn ribben ter hoogte van mijn rechter schouderblad. En ik (en ook de dokters) maar denken dat ik verrek van de pijn door een overbelastingsblessure. Ik meen mij te herinneren dat ik een aantal weken geleden bij het bukken en terug rechtkomen tegen de punt van een openstaande hangkast ben gebotst met mijn rug en dat het op da moment verdomd zeer deed. Natuurlijk net op die plaats waar uw spier - en peeswerk aan vasthangt dat ge nodig hebt om te zwemmen. Ik ben trouwens nog altijd niet van die pijn af. Soit, de knie ...... spieren, pezen en kraakbeen zijn in orde, wat kan het nog meer zijn. Laat mij 20km wandelen, 10 km joggen, allemaal geen probleem maar 200m fietsen en 500m versnellen bij het lopen en ik heb het weer zitten. Nu denkt men aan een plooitje in het gewrichtskapsel (plica) of een slijmbeurs op een heel ongelukkige plaats die ontstoken is (tiens, die diagnose heb ik 3 maand geleden al eens gehoord door de kinesist???). Hoewel men niks anders dan slecht hoort over cortisone heb ik de dokter toch maar laten doen (hij is immers de specialist) en heeft hij afgelopen woensdag een infiltratie gedaan met cortisone. Daarvoor moet men eerst de exacte plaats localiseren waar de pijn zich bevindt. Laat dat nu juist het grote probleem zijn. Daar waar hij de pijn localiseert door onderzoek en waar ik de pijn voel tijdens het sporten is totaal verschillend. Dan maar spuiten waar ik het voel. Miljaar dat deed zeer, was ik efkes nie goed van. Resultaat op donderdagmorgen: plooien en strekken is geen probleem maar daar waar de dokter de pijn lokaliseerde, deed zo'n zeer dat ik met moeite kon stappen (alez, nu da weer). Raar maar waar, 2 beurten met ijs en tegen de avond was alle pijn verdwenen. Ik voel nog steeds dat er iets niet pluis is (hoewel ik geen pijn heb) en dat de knie stijf en zwak aanvoelt (misschien door het vele voelen en duwen tijdens het onderzoek?). Volgende week mag ik nog eens proberen. Als het dan niet over is zit er niks anders op dan letterlijk een kijkje binnenin te nemen.

Blessureleed - het is voorbij, het is over ......

2009-03-23T16:36:00.006+01:00

..... ik heb een officiële "GO" gekregen om het lopen te hervatten. Op de laatste MRI was nog amper iets zichtbaar. Er is geen sprake meer van een scheur in de quadricepspees, enkel nog wat irritatie. Ook van de tendinose aan de patellapees waar ik zeker 9 maand mee gesukkeld heb, is er bijna niks meer zichtbaar. Zo voelt het ook, afgelopen 10 dagen heb ik een enorme verbetering vastgesteld. Nu enkel niet te hard van stapel lopen, progressief opbouwen en heel veel stretchen is de boodschap. verder, beton vermijden. Momenteel voel ik enkel nog wat irritatie als ik te lang met de knie geplooid zit. Oorzaak van de letstels: het niet stretchen. En om eerlijk te zijn, ik stretchte bitter weinig. Het is nu niet dat ge mij onmiddellijk gaat zien aan de start van ik weet niet welke wedstrijd. Ik geef mezelf 3 maand om terug ietwat op niveau te komen waarvan ik de eerste 5 weken enkel op uithouding zal werken. Het OLC laat ik volledig aan mij voorbij gaan (te veel wedstrijden/te lang - 10 maand!!!) en verder zet ik mijn zinnen op iets wat mij 3 jaar geleden ook is gelukt na 3 maanden OUT te zijn geweest wegens hartklachten.

Bilan van een week Elsenborn

2009-03-20T20:19:00.007+01:00

Net terug van een weekje Elsenborn waar ik als schootsmonitor 4 dagen onderricht heb mogen geven. Bij wijze van revalidatie had ik mij voorgenomen er een sportieve week van te maken, 't is te zeggen de dag (avond) eindigen met een rustig duurloopje. Alleen heeft het lot er anders over beslist.

Een niet volledig genezen schouderletstel heeft er maandag voor gezorgd dat ik 's avonds met moeite mijn bed in kon. Mijn wapen was blijkbaar net iets te zwaar om de dag pijnloos door te komen. Resultaat: een helse pijn onder mijn rechter schouderblad. Ik kon zelfs niks oprapen van de grond. Echt afgezien en van lopen geen sprake dus.

Vorige week heb ik iets opgelopen aan mijn rechter dijbeenspier, een verrekking vermoed ik. Ik dacht dat ik er vanaf was. Toen ik dinsdag voor een demo door de knieën moest en weer rechtstond, voelde ik ineens een korte zweepslag op dezelfde plaats. Resultaal: een spierscheurtje en weer niet gaan lopen wegens te pijnlijk (momenteel heb ik een serieus blauw plek op die plaats).

Pijnstillers, ontstekingsremmers, een goei massage en een ganse dag rekken, hebben er dan toch voor gezorgd dat ik woensdag eindelijk kon lopen. 10km op 't gemak, in de donker, op een heuvelachtig parcours. 52'30" zonder forceren en een gevoel alsof ik niks gedaan had. Enkel wat last met de ademhaling door een nog steeds pijnlijk schouderblad.

Donderdagavond idem, 9km in 45' rond. De hellingen van daags voorzien en de lange intensieve dagen hebben zich wel laten voelen. Ik merk wel dat de verhouding snelheid / gemiddelde hartslag er al serieus op vooruit gegaan is.

Daarnet de werkweek afgerond met een strandloopje van 50'. Goed voor 10,5km. Op het einde speelde de dijbeenspier weer op. Nu voel ik wel dat ik sneller heb gelopen dan goed voor mij was.

Wat de knie betreft, die houdt zich goed tijdens het lopen. Ik loop volledig pijnloos. Alleen het strechen is er te veel aan en verpesten de rest van mijn avond. Maandag mag ik trouwens de resultaten gaan bespreken van mijn laatste MRI-scan.

Zwemmen zit er voorlopig ook nog niet in.

Blessureleed - deel 6

2009-03-06T08:50:00.004+01:00

Teleurstelling, zo voel ik het. Na 2 maand effectief geen stap gelopen te hebben, 18 beurten kiné en kilo's ijs sta ik weer waar ik op 15 december 2008 stond. Gisteren terug een bezoek moeten brengen aan de orthopedist met de mededeling dat het eigenlijk niks gebeterd is. Allemaal heel fijn als ge de ganse dag in uw zetel kunt zitten en de knie kan laten rusten maar af en toe moet ook ik werken en bij de minste overbelasting (bijvoorbeeld met een wagen rijden waar mijn knieën te veel geplooid zitten) ben ik terug naar af. Uiteindelijk is er niks mis met de knie zelf (behalve wat te verwaarlozen slijtage) en wordt de pijn veroorzaakt door "iets" aan de quadricepspees. Wat juist is net niet te zien op de MRI van eind januari. Daarom moet ik terug voor een scan op 13 maart ('t is daar precies ook crisis, ik moet maar een week wachten). De resultaten zullen worden besproken op 23 maart waar er beslist zal worden wat we verder gaan doen. Gisteren heeft de orthopedist mij eigenlijk ook al voor de keuze gesteld: verder de kat uit de boom kijken (zo noem ik het - hij noemt het relatieve rust met stretchen) of de pees blootleggen. Ik heb maar geopteerd voor het eerste met bijkomende scan. Ondertussen mag ik alles blijven doen als het maar gene pijn doet tijdens de inspanning zelf. Joggen gaat nog net. Probleem is dat na mijn eerste loopsessie van gisteren, de pijn veroorzaakt door de tendinose aan de petallapees ook weer de kop opsteekt. Dus ook daar heeft kiné niks aan de dijk gebracht (al da ultrasoon - en elektotherapiegedoe, daar sta ik nu ook ongelooflijk sceptisch over).

Men schiet mensen de ruimte in, met één druk op de knop kan ik volledig draadloos een videogesprek voeren met iemand aan de andere kant van de wereld maar na 3 maand een kwetsuur laten genezen laat staan een diagnose stellen, da gaat niet. En ondertussen modderen we maar aan en zitten we ermee.

Blessureleed - de diagnose

2009-02-08T14:03:00.007+01:00

Afgelopen woensdag een gat in de lucht gesprongen. Verandering van programma op het werk waardoor ik alsnog op vrijdag op consultatie kon gaan bij de orthopedist in plaats van volgende week donderdag. In tegenstelling van wat in de protocolaire stond van de MRI heeft hij op de foto's nog een bijkomende blessure en waarschijnlijk de oorzaak van de pijn gevonden. Er zit een scheurtje met bijhorende ontsteking in de pees dewelke loopt van de knieschijf naar het bovenbeen. Oorzaak zoals eerder geschreven: verkorte dijbeenspieren. Blijven rekken van de spieren, rusten en 9 beurten kiné. Volgende afspraak voor een evaluatie op 05 maart. De chrondromalacie waarvan sprake in mijn vorige post is volgens de orthopedist een fenomeen dat zich voordoet bij 90% van mensen die aan sport doen. De scheur in de meniscus is niet van die aard om geopereerd te worden, dit zou een normaal slijtageverschijnsel zijn voor iemand die wekelijks zoveel kilometers afmaalt. De tendinose aan de aanhechting van de kniepees en het scheenbeen wordt verder behandeld bij de kinesist.

Ondertussen blijf ik zwemmen, hoe saai ik het ook vind. Afgelopen week 26,400 km bijeen "gesparteld". Benieuwd welk resultaat dat gaat geven op conditioneel vlak als ik terug mag beginnen met lopen.

Blessureleed - het verdict ?

2009-02-02T21:55:00.009+01:00

Ondertussen zijn we bijna 3 weken, 2 doktersbezoeken, 1 MRI-scan en 8 kine-beurten verder en eindelijk is deze avond het verdict van mijn blessureleed gevallen maar ...... om een lang verhaal kort te maken, ik sta weer geen stap verder. De MRI heeft het volgende aan het licht gebracht:

Chondromalacie van de patella in graad 1 (in mensentaal: het kraakbeen is "licht" geïrriteerd door overbelasting)
Patellapeestendinose thv de aanhechting van de patellapees met het scheenbeen (een blessure waar ik al maanden mee loop - zie mijn allereerste post - en die te onderdrukken was met ijs en voltarengel - maar niet het probleem waar ik momenteel mee kamp)
Geen patellafemoraal of femorotibiaal kraakbeenverlies (artrose) - alhoewel men dacht dat dit de oorzaak was van de pijn
Last but not least: ik heb een intrasubstantiescheur in de meniscus (lees: een inwendige scheur/letsel in de meniscus - de scheur loop niet door tot aan de oppervlakte - te wijten door slijtage en niet de oorzaak van de pijn)

Na mijn voorlaatse doktersbezoek en in afwachting van de MRI-scan heeft men mij 9 beurten kine voorgeschreven om:

de pijn weg te nemen van het initiële probleem (pijn bij plooien/strekken van de knie)
de tendinose aan de patellapees te behandelen

Resultaat:

De pijn aan de kniepees is gebeterd maar ik voel dat na mijn 9 beurten kine (elektrotherapie en ultrasoon) het probleem niet opgelost zal zijn. Na de minste belasting voel ik weer dat er iets is op die plaats.
De pijn aan de knieschijf (eveneens elektrotherapie en ultrasoon) bij het strekken is nog steeds daar. Het komt en het gaat. Ik kan er 3 dagen praktisch geen last van hebben terwijl ik de dag nadien verrek van de pijn. Vandaag had ik weer één van mijn betere dagen. Nu, ik kan niet met mijn knie geplooid zitten in een hoek van meer dan 90° dwz dat ook mijn moto al meer dan een maand op stal staat.
De pijn bij het strekken van de knie komt niet door de scheur in de meniscus.

Omdat de sportdokter een tweede opinie wil hebben mbt de scheur in de meniscus en in afwachting van verdere behandeling ben ik weer doorgestuurd naar de orthopedist. Resultaat: weer 10 dagen wachten. OK, ik kon vroeger gaan als ik wou maar ik kan ook niet zomaar al mijn geplande activiteiten op het werk afzeggen (hoewel ik nooit één dag afwezig ben geweest in 18 jaar krijg je in het leger vlug de stempel van plekpot/chipoteur opgeplakt)

Indien de scheur niet behandeld hoeft te worden gaan we verder met kiné en fysiotherapie.

Eén van de opties was het geïrriteerde kraakbeen te behandelen (het moet terug "gepolierd" / effen gemaakt worden) door te fietsen. Gisteren effe geprobeerd maar het probleem ligt hem net bij het plooien en strekken van de knie wat resulteerde dat de MTB al na 500m weer aan de haak ging.

Het positieve van de zaak is dat ik ondertussen 3000 meter ononderbroken crawl kan zwemmen. Dagelijks (indien het werk het toelaat) lig ik wel ergens in één van de plaatselijke zwembaden voor bruistablet te spelen en dit terwijl ik 3 weken geleden met moeite 200 meter crawl kon zwemmen. Afgelopen 4 dagen heb ik 15,250km gezwommen. Ipv een duurloop doe ik een duurzwem (of hoe noemt ge dat) van een uur (goed voor 3000 meter in een 50 meterbad) en rond ik af met nog een extra 1000 meter om af te kicken. Na afloop kan ik nog net met enige moeite mijn vork opheffen.

Ik vraag mij trouwens af hoe het komt dat ik in een bad met zeewater geen last heb van krampen in voeten en benen terwijl ik in een gewoon zwembad met chloorwater al na 1500 meter mijn onderste ledematen in allerlei bochten moet wringen om de krampen te bedwingen.

Nu, moraal van het verhaal:

Sport is een gezonde drug en daar geraak je niet zomaar vanaf
Als ik niks doe om mijn energie kwijt te geraken, loop ik de muren op (en moet mijn vrouw het bekopen om opgescheept te zitten met mijn slechte humeur - sorry daarvoor)
Met dokters moet ge heel veel geduld hebben

Wordt absoluut vervolgd ..................

Blessureleed - het vervolg

2009-01-14T17:49:00.008+01:00

Ellende, ik loop de muren op! Pak mij alles af maar niet mijn lopen!

Het zag er nochtans veelbelovend uit na mijn bezoek aan de orthopedist maar een ritje met de moto op oudejaarsdag heeft er anders over beslist. Te lang met de knie geplooid gezeten. Noodgedwongen weer een aantal dagen rust genomen, weer herbegonnen en sinds vorige week donderdag toch maar beslist om te stoppen tot ik volledig pijnloos ben. En jawel, ik was pijnloos, tot gisterenavond. Ineens was de pijn er weer. Mijn knieën knisperen en kraken als een zak chips en het is net dit dat pijn doet. Ondertussen heb ik maar weer een afspraak gemaakt met een sportdokter. Deze morgen was het alweer stukken beter en heb ik dan maar beslist om heel rustig een toertje te lopen. Na een maand zo goed als niks gedaan te hebben had ik moeite om 7km te lopen.

Deze week uit pure noodzaak ook maar weer beginnen zwemmen. Vroeger kon ik zonder moeite 1500m crawl zwemmen. Tegenwoordig is dit wel anders. Behalve de verplichte jaarlijkse nummertjes voor het werk en mijn jaarlijkse recyclage voor mijn hoger reddersbrevet, heb ik jaren niet gezwommen. Mijn techniek trok toen ook al op niks maar nu voel ik mij precies een bruistablet in een groot bad. Schoolslag kan ik als de beste maar dit is niet echt bevorderlijk voor de knieën (hoewel ik er geen last van ondervindt). Ik slaag erin 200m crawl te zwemmen (lees spartelen) en dan moet ik overgaan op 25m schoolslag - 50m crawl om na 500m ieder baantje te wisselen van stijl. Zwemmen, ik vind er echt niks aan en schep dan ook helemaal geen voldoening in hetgeen ik in het zwembad doe.

En dan zijn er nog de homeopathische middeltjes. Naar het schijnt zou glucosamine goed zijn voor het kraakbeen. Ik heb ooit eens 2 maand omega 3 pillen geslikt omdat dit naar het schijnt goed was voor de slijmbeursontsteking waar ik toen mee kampte. Behalve het feit dat ik 2 maand met een vissmaak heb rondgelopen denk ik niet dat ze veel hebben gebaat. De ontsteking is overgegaan maar ik betwijfel dat dit door die vispillen kwam. Het betrokken bedrijf is zelfs nog in opspraak gekomen wegens boerenbedrog.

Soit, ik heb mij geïnformeerd in een apotheek en heb mij een kuur van 3 maand glucosamine slikken laten aansmeren. Ondertussen heb ik er ook alweer mijn twijfels over. Het produkt is vrij verkrijgbaar en op Internet is er een handeltje in voor woekerprijzen. Ofwel zijn het afzetters ofwel heeft de apotheker zich grondig vergist.

Nu, baat het niet, schaadt het niet.

Blessureleed - verkorte dijbeenspier

2008-12-30T16:14:00.009+01:00

Gisteren naar een orthopedist geweest. Die heeft eigenlijk niks nieuws gezegd. Het kraakbeen in mijn linkerknie is geïrriteerd door overbelasting. Dit is te wijten aan een verkorte dijbeenspier. Lopen kan maar onder de pijngrens. Daarbovenop moet ik bijkomende kracht - en stretchoefeningen doen om de dijbeenspieren te verstevigen en te rekken. Dus, zij die zeggen dat stretchen na de inspanning niks uithaalt, hebben ongelijk (ik geef toe, stretchen na de inspanning laat ik ook te dikwijls aan mij voorbijgaan). Bij gebrek aan gewichten heb ik alvast de snelkookpan van ons Ann aangeslegen om wat gewicht aan de voeten te hebben.

Ondertussen heb ik maandagavond na 10 dagen totaal niks gedaan te hebben, het lopen hervat. 8 luttele kilometers aan 5'30"/km. Pijnvrij maar toch voelt het aan dat er "iets" is. Achteraf terug het pijnlijke stijve gevoel in knie.

Daarnet een 10km, pijnvrij tijdens het lopen maar na de inspanning dat irritante gevoel bij het strekken van het been (hoewel het al serieus geminderd is). Voorlopig blijven we het rustig aan doen.

Blessureleed

2008-12-23T10:26:00.003+01:00

Gisteren naar een sportdokter geweest met m'n zere knie. Na mijn knie in 47 bochten geplooid te hebben, duwen en voelen, luidt de diagnose overbelasting van het kraakbeen, waarschijnlijk te wijten aan mijne cross in Schaffen. Ik hoop dat het dat maar is, momenteel kan ik de pijn echt niet meer thuisbrengen, deze straalt uit naar de hele bovenkant van mijn knie. Om te beginnen 5 dagen rust en medicatie. Daarna mag ik terug beginnen a rato van 50% van de normale trainingsomvang (één dag lopen, één dag rust). Per week mag ik met 10% opbouwen. We zullen zien wat de eerste week rust zegt. Gaat het niet beter, heb ik nog altijd een orthopedist achter de hand. Voorlopig heb ik al hetgeen gepland stond aan sportieve activiteiten t.e.m februari geschrapt.

Wordt vervolgd .............

15 december 2008 - ING Kerstloop Langemark

2008-12-19T15:50:00.004+01:00

Het heeft geduurd tot de dag zelf om te beslissen of ik zou deelnemen in Langemark of niet. Mijn linkerknie speelt mij serieus parten. Na de cross in schaffen heb ik een dag rust genomen en 2 recuperatielopen gedaan. Ik voel dat er iets broeit onder mijn linker knieschijf. Iedere keer ik mijn knie plooi, voelt er iets abnormaal aan en heb ik pijn. Tot op zondag kwam de pijn enkel op tijdens het begin van het lopen en had ik last van een stram gevoel 's avonds. Zondag voelde de knie OK dus naar jaarlijkse traditie op naar Langemark voor een 10,8km. Behalve de beginnerspijn in de knie tijdens de opwarming, voelen de benen goed. Zoals gewoonlijk als er centen te verdienen zijn, is er een sterke bezetting. De hoop om in de prijzen te lopen smelt als sneeuw voor de zon. Om 1500 uur weergalmt het startschot en onmiddellijk scheidt er zich een groep af van ongeveer 15 man. Het gaat snel, te snel voor mij en beslis om toch maar wat gas terug te nemen. Ik ben blijkbaar niet de enige die moet lossen want na ongeveer 1,5km kom ik bij Didier Verstraete en ga ik erover. Halverwege de eerste ronde (totaal 3 rondes te doen) kan ik aansluiten bij 2 atleten van MACW. Ik besluit de kop te nemen en te kijken wa vlees we in de kuip hebben. Ze blijven volgen en met gemak zo blijkt want halverwege de 2de ronde moet ik ze terug laten gaan. Ondertussen is er weer eentje moeten lossen uit de kopgroep, Steven Broucke. Ik loop er met gemak naar toe. Hij pikt eventjes aan, neemt zelfs de leiding over maar blijkbaar heeft hij zijn beste pijlen verschoten in de snelle start en laat ik hem achter. Ik kan terug aanpikken bij één van de atleten van MACW en gaan zo de derde ronde in waar ik in de laatste 500 meter het onderspit moet delven. Uiteindelijk finish ik in 00:35:11 (03'20"/km) op een 12de plaats (nog net in de prijzen). De Garmin geeft 10,55km aan.

De wedstrijd en het uitlopen gebeuren pijnloos maar een uurtje erna begint mijn knie weer serieus op te spelen zelfs in die mate dat autorijden moeilijk gaat. Thuis kan ik de pijn verzachten met ijs. Voor 's nachts leg ik een verbandje met Voltarengel.

Op maandag besluit ik niet te lopen, de ergste pijn is voorbij, er is enkel stijfheid als ik lang met de knieën geplooid heb gezeten en die terug strek. Als ik een aantal strek-plooioefeningen doe, voel ik een lokale pijn. Ik ga naar een militaire dokter en wordt doorverwezen naar een orthopedist in de burgerij. Ik krijg zelfs geen voorlopige diagnose. 29 december pas! Zo lang kan ik nie wachten!!!

Dinsdagavond besluit ik op het gemakske te gaan lopen. het gaat redelijk, op het einde voel ik weer die lokale pijn.

Woensdag idem.

Donderdag heb ik zelfs een volledig pijnloze training kunnen doen. Maar dan, als ik na een uur vanachter mijn bureau kom, verrek ik van de pijn. Dit voelt echt niet goed.

Vrijdagmorgen sta ik zelfs met pijn op. Zelfs fietsen lukt niet, iedere plooibeweging doet zeer.

Maandagavond heb ik een afspraak met een sportdokter, zien wat die zegt. Ondertussen loop ik rond met een brace die ik ooit eens heb moeten dragen 11 jaar geleden bij een vorige knieblessure. Zo eentje met 37 velcro's en metalen elementen erin dat als ge hem afdoet, precies door uw knie zakt. Het helpt, alleen het plooien doet zeer.

Ik heb zo het donkerbruin vermoeden dat het voor tijdje zal gedaan zijn voor mij.

Wordt vervolgd ...

10 december 2008 - Militaire kampioenschappen veldlopen - Schaffen

2008-12-13T20:36:00.016+01:00

Op 10 december 2008 werden de Belgische militaire kampioenschappen veldlopen gehouden te Schaffen. You love it our you hate it. De meeste Belgische militairen zijn niet echt warm te krijgen om deel te nemen als het niet van moeten is. Voor zij die er niet echt op voorbereid zijn, staat Schaffen gelijk aan sterven. Schaffen is goed voor 8,750km (volgens de Garmin FR305 9,100km), één kleine aanloopronde en 2 grote rondes met daarin 2 keer 2 hellingen van formaat. Het is er vooral doseren en zorgen dat je niet jezelf tegenkomt. Als je je in de aanloopronde al opblaast, is het inderdaad nog 8 km sterven (en neem het van mij aan, zo zijn er. De eerste lijken raap je al op na de eerste kilometer). 2005 en 2007 waren goed voor een 29ste en 28ste plaats. Gezien de huidige conditie ambieerde ik dit jaar een plaats in de top 25. Uiteindelijk ben ik gestrand op een 24ste plaats op 900 deelnemers in een tijd van 00:31:31 (3'27"/km). Nie slecht zou ik zeggen gezien het aantal kleppers aan de start en voor iemand die nooit aan veldlopen doet. Verder heb ik er 3 blauwe teennagels aan overgehouden (spikes te klein - maar nu weet ik ook hoe je gaatjes in je teennagels moet schroeien) en een zere knie.

07 december 2008 - Kerstloop - Waregem

2008-12-08T19:40:00.009+01:00

Amai mijn voeten, schoon volk aan de start. Afgaand op de tijden die men er vorig jaar heeft gelopen dacht ik dat er wel een 10de plaats kon inzitten. Toen ik al da "schoon volk" aan de start zag bleek dat mijn voornemens ijdele hoop waren. De kerstloop van Waregem is goed voor 10 km, 3 rondes. De start was snel. Te snel want ik heb hem volledig gemist. Te veel volk op een te smalle weg. De eerste 500 meter zat ik in het "gros" wat mij toch net iets te traag ging. Dan maar de berm in en alles geven om toch maar naar voor te geraken. De vogels waarvan ik dacht dat ik met hen zou meekunnen, waren al gaan vliegen. Na 1,5 kilometer heb ik kunnen aanpikken met een groepje met daarin Eli hoet, Joost Dewaele en Dimitri Delomboarde. Ik had al gauw door dat ik de traagste van het groepje was, het beste was er al af na mijne spurt van 2km. Ik heb nog 8km moeite moeten doen om bij te blijven. Dat bergop lopen mijn niet ding is, bleek op dat ene hellingske van 200meter waar we 3 keer over moesten. Iedere keer moest ik eraf om daarna met veel moeite weer te kunnen aanpikken. De laatse 500 meter moest ik er definitief af. Na 9,7 km afgeklokt op 00:32:55 (03'24"/km) goed voor een 17de plaats.

30 november 2008 - Westlaanrun - Roeselare

2008-11-30T19:53:00.004+01:00

In de aanloop naar de Lotto Crosscup te Roeselare staat er om 1000 uur een 3 en 10km stratenloop, de Westlaanrun, geprogrammeerd. De eerste uitdaging van de dag is op tijd uit mijn bed geraken om mijn ontbijt op tijd te nuttigen zonder dat het tijdens de wedstrijd opspeelt. Het is koud, temperatuur ligt tegen het vriespunt aan. Als ik aankom in Roeselare begint het op de koop toe te regenen. In tegenstelling tot wat ik had verwacht, verloopt de opwarming zeer vlot. De benen voelen goed. Afgelopen 2 weken heb ik op aanraden van een aantal collega's toch maar eens een aantal trainingen afgewerkt met versnellingen (6 x 1000m - 12 x 400m - 20 x 200m). Ik haat het, daarom doe ik het ook nooit of zelden. Ik geraak er ook zo moeilijk van gerecupereerd, zo'n training blijf ik zeker 2 à 3 dagen voelen. Deze week ben ik zelfs zo diep gegaan dat ik een dag eerder dan voorzien een rustdag heb moeten nemen. Zelfs gisteren draaide het nog langs geen kanten. Maar vandaag voelde ik me goed (zou het dan toch opbrengen die versnellingen?). Aan de start van de 10km (3 rondjes) geen echte kleppers, een top 3 zou er wel inzitten. Ik had mij voorgenomen mij deze keer niet te laten vangen en niet te starten gelijk ne zot. Gewoon go with the flow en tempo houden. En jawel, weg waren ze bij het startschot en het is verdomd moeilijk om er niet onmiddellijk achteraan te gaan. Steven Broucke had al van in het begin een gat geslaan. Na 1 km liep ik pas in 11de positie. Tijd om mijn inhaalmanoeuvre te starten. Na 2 km liep ik al 2de en warempel, na 3 km had ik Steven Broucke bijgebeend. Erop en erover dan maar. Ik heb nog effe gewacht in de hoop dat Steven mee zou gaan maar hij volgde niet. Blijven gaan dan maar. Op het einde van de 2de ronde leek het een heruitgave van de Route 62 te Gistel te worden, Steven kwam terug dichterbij. Blijven tempo lopen en de laatste kilometer alles eruit persen resulteerde in een 1ste plaats in een tijd van 00:31:00. Volgens de Garmin forerunner was het maar 9,250km, goed voor een tempo van 03'21"/km. Steven Broucke werd 2de op 8", Frederik Keersebilck 3de op 17". Na afloop had ik het gevoel dat ik nog over had, zelfs da klein manneke met zijne grote hamer ben ik nietegengekomen. Op naar de volgende!

Route 62 - deel 2

2008-11-28T20:03:00.003+01:00

Knipsel uit de krant van West-Vlaanderen van 21 november 2008

Er werd meer geschreven over zij die er niet bij waren dan over de atleten zelf.

15 november 2008 - Route 62 - Gistel

2008-11-17T20:40:00.013+01:00

4 dagen na de halve marathon Deinze-Aalter maken we ons op voor alweer de volgende. 12 km door de Vlaamse polders. We starten in het gistel van de leeuw van Vlaanderen, de bakermat van gesneden broden en wespen. Voor mij geen brood met wespen, de bovenbenen zijn nog pap, duidelijk nog niet gerecupereerd van afgelopen dinsdag. Woensdag en donderdag kon ik met moeite stappen, zo leeg voelden mijn bovenbenen aan. Na de opwarming was het net alsof de wedstrijd al gelopen was. De start was naar goede gewoonte weer veel te rap. OK, mijn bedoeling was zo snel mogelijk Lorenzo Coopman eraf te lopen. Het was zelfs zo rap dat ik er Steven Broucke ook afliep ........ alleen heb ik het niet volgehouden. Op de brug van Snaaskerke voelde ik Steven zijne heten asem alweer in mijne nek en is hij er op kilometer 5 alleen vandoor gegaan. Uiteindelijk ben ik gestrand op de tweede plaats op een halve minuut van Steven Broucke in een matige 00:41:43. Weer "net niet".

11 november 2008 - halve marathon Deinze - Aalter

2008-11-15T11:24:00.013+01:00

Halve marathons, het is mijn ding niet. Al hetgeen meer is dan 15km is er teveel aan. Het is daarom dat ik er maar één of twee per jaar loop. Deze halve marathon zal in het geheugen gegrift blijven als deze van de buikkrampen en "het manneke met de hamer". Vorig jaar was ik er na een helse tocht, waarvan 19km met felle tegenwind, 6de geworden. Aan de deelnemerslijst te zien leek het erop dat ik het er qua plaatsen niet beter op zou doen. Doelstelling voor dit jaar: onder de 01:15:00 lopen. Er stond terug veel wind. Dit jaar iets meer in het voordeel van de lopers dan het jaar ervoor. De eerste 15km wind in de rug, de laatste 6km wind tegen. Bedoeling was een gemiddelde snelheid aan te houden van 3'30"/km. Alleen heb ik mijne kop laten zotmaken over hoe goed sommigen wel zaten met als resultaat dat ik veel te rap ben gestart. Het rondje op de atletiekpiste van Deinze liepen we aan 2'50''/km! De eerste 2km waren echt veel te snel (3'06" en 3'15"). Na 3 km liep ik tussen een kopgroepje van 5 en de eerste achtervolgers. Halfweg is Nico Algoet nog bij mij gekomen en heb ik nog geprobeerd aan te pikken. We hebben er nog ene kunnen pakken die gelost was uit de kopgroep maar toen voelde ik al dat ik die snelle eerste 2 km zou moeten bekopen. Ik heb Algoet laten gaan en heb geprobeerd mijn 3'30" aan te houden. En dan ..... miljaar ..... buikkrampen. Nog nooit niet gehad tijdens een wedstrijd. Ik moest stoppen. De eerste de beste dikke boom langs het parcours opgezocht en ..... de details bespaar ik je. Volgens mijn garemin forerunner heb ik niet meer dan 4 seconden stilgestaan. Mijn eerste achtervolger heeft zelf de kans niet gekregen om tot bij mij te komen. Vanaf dan heb ik mijn tempo niet meer kunnen vinden. Op 15km ben ik doorgekomen op 00:51:30, idem als vorige week in Ursel. En dan stond hij daar, da klein manneke met zijne grote hamer. De bovenbenen waren volledig leeg en dit in combinatie met een felle tegenwind resulteerde dat ik amper nog vooruit geraakte. Al bij al nog gefinished in 01:15:20 op een zesde plaats. Volgens de garmin was het 21,2km en zou ik op de kop 01:15:00 op 21,1 km hebben gelopen. Maar laat het ons houden op de afstand en de resultaten van de organisatie. Weer "net niet" (de eerste 5 vielen in de prijzen).

02 november 2008 - Ursel - Onderdale-jogging

2008-11-10T22:23:00.008+01:00

Ge kent da wel, ne triestige zondag, niks te doen. In Ursel is er een 5 - 10 en 15km in het kader van het "onderdale loopcriterium". Ik twijfel om mee te doen. De afgelopen 2 weken heb ik serieus kilometers afgemaald (90 - 100km/week) met als gevolg dat mijn knieën weer beginnen op te spelen en ik zware benen heb. Ik kan het niet laten. De moto op en richting Ursel voor een 15km. Tegen alle verwachtingen in staat er veel volk aan de start. Geen kleppers te zien. Ik ga eerlijk zijn, ik ben naar Ursel gekomen om te winnen. Alleen, da was buiten buiten rekening gehouden van Bart Bleyaert die enkele minuten voor het startschot werd gegeven aan de start verscheen. Die loopt daar in zijne achtertuin bij wijze van spreken. Verdomme!!! Alez, wij weg voor 3 rondjes van 5km. De eerste ronde heb ik nog kunnen aanpikken bij Bleyaert (die naar mijn mening niet voluit ging). Vanaf de tweede ronde heb ik hem moeten laten gaan. Zowel bij de 5km als bij de 10km en 15km zijn we doorgekomen als de nummers 1 en 2. Eindtijd: 00:51:30. Ik ben best tevreden want de benen draaien al vanaf het begin langs geen kanten. Ook het terrein liet niet echt supertijden toe. 40/60% onverhard/asfalt met stukken vals plat die in de kuiten bijten. Een schoon parcours, een goei training voor de halve marthon Deinze-Aalter en voor herhaling vatbaar.

18 oktober 2008 - Oostende - Massajogging "de olifant"

2008-11-10T21:33:00.007+01:00

18 oktober 2008 - Oostende - massajogging "de olifant"

Aan de start bleek al gauw dat ik mijn derde stek van vorig jaar niet zou kunnen verbeteren. Een aantal plaatstelijke vedetten hadden hun opwachting gemaakt. Rekening houdend met de prestaties van voorbije weken en het gezelschap aan de start zat er niet meer dan een zesdse of zevende plaats in. Maar de benen voelden goed, da's al veel. Al van in het begin moest ik De Bergé, Vandecasteele, Stieperaere en Bossier laten gaan. Die mannen zijn gene spek voor mijne bek. Mijn bedoeling was zo lang mogelijk bij Wim Coussement en Lorenzo Coopman te blijven. Bij de laatste confrontie heb ik Lorenzo Coopman er kunnen aflopen. Dat zou nu ook wel lukken (alez, hopelijk - die heeft nogal vooruitgang geboekt het afgelopen jaar!). Coussement dat zou een ander paar mouwen worden. Al vlug werd het tegendeel bewezen, na 2 km had ik op beiden al een gat geslagen en heb ik gesta mijn voorsprong kunnen uitbouwen. 00:34:00 op 10km en een 5de plaats. Ik heb dit jaar al sneller gelopen (laat het ons steken op het bochtige parcours). 00:00:10 sneller dan vorig jaar. Al bij al tevreden.

http://www.sport-oostende.be/result/08/massajogging.pdf

Over bloggen en ijsblokken

2008-10-16T20:50:00.006+02:00

Mijn vrouw gaat mij uitlachen, ik blog. Waarom zou ik niet bloggen, iedereen die ietwat competitief is ingesteld in het hardloopwereldje heeft een blog. Ik "loop" letterlijk achter! Bij deze: tijd om bij te benen en te bloggen.

Hardlopen doe ik al langer, sinds 1990. Toen was het van moeten. Als 19 jarige snotneus ben ik het leger ingegaan. Het was lopen of verzuipen. Ik heb er leren lopen en het heeft mij niet meer losgelaten. Eind 2003 heb ik m'n eigen in het stratenlopencircuit gegooid. Bij mijn allereerste wedstrijd sinds jaren in het stratenlopencircuit was ik derde (eindejaarsloop Bredene). Het smaakte naar meer. Ondertussen staan er ruim 130 wedstrijden op m'n lijstje. Tijdens die periode ben ik er wel 4 keer een aantal maanden tussenuit geweest. Als militair heb ik afgelopen 3 jaar 3 keer 4 maand in het buitenland vertoefd. Begin 2006 heb ik 3 maand stilgelegen wegens hartritmestoornissen (= overtraind).

Over hardlopen zijn er verschillende theoriën. Voor mij geen versnellingen of fartlegs. Ik hou het op duurlopen. Snelheid haal ik uit mijn wedstrijden.

Sinds 31 juli ben ik terug van 4 maand Kosovo. Tijdens mijn verblijf daar had ik mij voorgenomen de conditie naar beste vermogen te blijven onderhouden. De kilometers werden stelselmatig opgevoerd. Alleen ..... alles is ginder bergop - bergaf. En da verteer ik nie echt goed. Een regelrechte aanslag op knieën en achillespezen voor zij die het bergop en -aflopen niet gewoon zijn. Bij deze verwijs ik naar de ijsblokken in de titel. De ijsblok, lopers beste vriend bij kleine pijntjes. Het lopen gaat mij goed af dezer dagen alleen moet ik na mijn dagelijkse loopsessie noodgedwongen naar de ijsblokken grijpen om de looppijnen te stillen. Ondertussen zijn de achillespezen vrijwaard van pijn maar sinds Kosovo heb ik pijn aan de linkerknie die ik niet echt kan thuisbrengen. Tijdens het lopen zelf heb ik geen pijn, als ik 5' stilzit heb ik een stijf pijnlijk gevoel daar waar het scheenbeen overgaat naar de knie.

Volgende afspraak is de massajogging "de olifant" te Oostende op 18/10/08 http://www.sport-oostende.be/pages/loopcriterium.html